Blog B8. Maagzuur bye bye

By 4 februari 2018 mei 29th, 2021 Voeding

Deze blog gaat opnieuw over mijn maagzuur probleem. En over je gezondheid in eigen handen nemen. In vorige blogs vertelde ik over mijn situatie: Ik heb al een jaar of vijftien last van brandend maagzuur. Daaraan heb ik een Barret-slokdarm over gehouden, dit is een voorstadium, zo wordt gezegd, van slokdarmkanker. Geen prettig vooruitzicht.

https://www.youtube.com/watch?v=gdwfNm1cuUkMedicatie

Aanvankelijk kreeg ik medicatie voorgeschreven. Dagelijks moest ik 40mg van deze medicatie slikken (Pantoprosol). Die moest ik levenslang slikken volgens de huisarts. Dat wilde ik niet. Want, daar kwam ik al snel achter, deze gele rakkers maken het risico op allerlei kwalen en ziektes aanzienlijk groter. Zo begon mijn zoektocht naar een natuurlijke oplossing.

Een lang traject van allerlei middelen, supplementen, dieetaanpassingen, etc. In mijn laatste blog beschreef ik wat mijn volgende stap zou worden: Beteine met Pepsine. Deze natuurlijke pillen zouden niet alleen mijn maagzuur binnenskamers houden, maar ook nog eens mijn lichaam helpen om zelf weer maagzuur aan te gaan maken. Bedenk wel: klachten met maagzuur komen zelden door te weinig maagzuur, bijna altijd gaat het juist om teveel maagzuur. Desondanks slikt 40% van de Nederlandse bevolking maagzuurremmers (ook wel maagbeschermers genoemd), een lucratieve handel, want het houdt zijn eigen kwaal in stand.

Maagzuurvrij

En inderdaad, ¬†ik had een periode geen last meer van brandend maagzuur, ik hoefde zelfs de Betaine niet meer te slikken. Het had mijn maagzuurcellen geholpen om zelf weer maagzuur te produceren. ¬†Kennelijk deden de pillen wat ze beloofden: het vuurtje in mijn mag aanwakkeren, zodat de maagzuur weer rijkelijk kon stromen. Tussendoor had ik, voor alle zekerheid, een afspraak gemaakt in het ziekenhuis om mijn slokdarm te controleren. Nou, daar was niets ernstigs mee aan de hand: ‘Alles ziet er keurig uit’, zei de arts.

Eind goed, al goed

Afgelopen vrijdag deed ik een soort laatste test (de proof of de pudding). Deze bestond uit pizza en rode wijn, twee middelen waardoor ik altijd last had van brandend maagzuur. Deze keer: Geen centje pijn. Dus mijn (voorlopige, je kunt niet weten) conclusie is: Na 15 jaar ellende, oppassen op wat ik at, en angst voor slokdarmkanker is er een last van mijn schouder gevallen. De maagzuur is in goede banen geleid en ik kan weer normaal eten.

Trots

Ik ben best een beetje trots op mezelf. Het bewijst eens te meer dat je zelf veel invloed kunt uitoefefen op je gezondheid en (al of niet) ziekzijn. Dat geldt niet alleen voor mij, maar voor iedereen. En ook niet alleen voor slokdarmkanker, maar zo’n beetje voor 97% van alle ziektes en kwalen waar je synthetische medicijnen voor moeten slikken. Een doodlopende weg, want deze medicatie bestrijdt alleen de symptomen, maar niet de oorzaak. Op die manier blijft het geld binnen komen. Ook omdat alle bijwerkingen weer bestreden moeten worden door andere, symptoombestrijdende pillen.

Te vroeg gejuicht

Maar bij het ouder worden, hoort dat je lichaam steeds minder maagzuur produceert. Dus kwam het probleem terug. Om een lag verhaal kort te houden: via de vriendin van een collega kwam ik bij een homeopatisch therapeut terecht – dat is nu een jaar geleden – en inmiddels heb ik nog nauwelijks last van maagzuur. En als ik er last van krijg, gebruik ik een goedkoop, maar o zo effectief middel: baking soda. Dat is vrijwel overal te koop, in de supermarkt, maar ook in biologische of gezondheidswinkels. Je mengt een theelepel van dit heilzame witte spul met een kwart glas water en drinkt dat op. En klaar is Kees! Dan is de klacht als sneeuw voor de zon verdwenen.

Leave a Reply