Hoe ver reikt de arm van de industrie?

By 22 oktober 2017 Uncategorized No Comments

In mijn blogs komt minimaal een vleugje informatie langs dat aangeeft hoe we met z’n allen besodemieterd worden; door de voedingsindustrie, de farmaceutische industrie, de overheid. Maar ook door zogenaamde onafhankelijke partijen als KWF, Obesitas stichting, etc. Maar daar houdt de macht van het grote geld niet op. Onlangs kreeg ik een blog van Juglen Zwaan (zie tekst hieronder) binnen over hoe lang die lange arm eigenlijk is. Maar wat kan je er tegen doen? Wie mijn blogs regelmatig leest weet heel goed wat te doen. Voor wie hier voor het eerst is, lees ook de conclusie…<!–more–>

Blog Juglen

‘De afgelopen week ben ik op vakantie geweest in Spanje. Ik kwam erachter dat het huis van arts William Cortvriendt vlak bij ons hotel stond en heb hem toen uitgenodigd om samen een kopje koffie te drinken. William Cortvriendt heeft vorig jaar op de Nederlandse televisie vele mensen van de medicijnen afgekregen. Hij heeft daarbij flink wat tegenwerking gehad van de voedingsindustrie…

William vertelde me op het terras dat hij in zijn tv-serie een deelnemer aanraadde om margarinete vervangen door roomboter. Dit is helaas uit de uitzending geknipt. Dat komt omdat de omroepen de relaties met de adverteerders goed willen houden. In de tv-serie Hoe word ik 100? zette William de deelnemers op een ‘nieuw dieet’ van onbewerkte producten. De resultaten waren zeer spectaculair, vele deelnemers bereikten een

gezond gewicht en konden de medicatie laten staan. Hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen zouden ze bij de commerciële en publieke omroepen toelichten in talkshows. De gemaakte afspraken werden echter stuk voor stuk kort voor de opnames gecanceld onder grote druk van de levensmiddelenindustrie.

Dit is nog niet alles. William droeg soms inhoudelijk bij aan de Allerhande van Albert Heijn. Hier kwam een abrupt einde aan, toen de voedselproducenten lucht kregen van zijn hang naar onbewerkte producten. William ziet liever dat we roomboter gebruiken in plaats van margarine en dat was reden genoeg om hem niet langer aan het woord te laten in dit tijdschrift. Aan alle

kanten wordt deze arts monddood gemaakt door middel van censuur. Het is te gek voor woorden.

Arts Emma Bruns vertelt in het tv-programma Tegenlicht dat we in een systeem vastzitten waarbij artsen normaal gesproken geld verdienen door mensen medicijnen voor te schrijven (1). Er wordt enorm veel geld verdiend aan ziekte. Ziekte is een verdienmodel geworden. Farmaceuten, ziekenhuizen en zelfs zorgverzekeraars verdienen er goed aan.

Toen ik terugkwam uit Spanje zag ik een brief van mijn huisarts op de deurmat. Op de enveloppe stond dat het ‘belangrijke post’ was. Dus heb ik het snel opengemaakt. Wat bleek: op basis van mijn leeftijd is vastgesteld dat het weer tijd is om de jaarlijkse griepprik te halen.

Dit is toch de reinste flauwekul? Ik ben een gezonde jongeman van 35 jaar oud! Nader onderzoek leert dat huisartsen massaal de zakken vullen door mensen griepprikken aan te smeren (2). Het nut van deze griepprik wordt overigens steeds meer betwijfeld (3). Ons systeem moet op de schop. Artsen zouden weer moeten worden beloond op basis van hoeveel mensen zij van de medicijnen afkrijgen, in plaats van eraan. We lijken wel in omgekeerde wereld te leven. Alles moet in onze tijd ‘bewezen’ zijn. En daar zit nu net het probleem. Alleen onderzoeken naar middelen waaraan verdiend kan worden, zijn voor bedrijven interessant om in te investeren. Medicijnen zijn daarom vaak bewezen werkzaam en worden dan erkend als behandeling (overigens is volgens vele experts het medicijngebruik doodsoorzaak nummer drie (4, 5)). Groenten en fruit kennen geen investeerder die miljarden kan pompen in onderzoek en dus is dat zogenaamd niet bewezen goed voor de gezondheid. Soms is er een uitzondering. Zo heeft Heineken genoeg geld om de Wageningse professor Frans Kok voor z’n karretje te spannen (6). Ze gebruiken hem om meer bier te verkopen. Want het werkt tegen Alzheimer en beroertes volgens hem. Over de gevaren van te van teveel alcohol wordt met geen woord gerept.

De industrie, het bedrijfsleven en de overheid werken vaak samen, waardoor er maar moeilijk een verandering in de situatie ontstaat (7, 8, 9). Gelukkig merk ik dat er steeds meer mensen wakker worden en het systeem doorzien. De verkoop van margarine daalt (10), terwijl de consumptie van groenten en fruit rap toeneemt (11). Ik denk dat we samen onderdeel zijn van een sneeuwbal die niet meer is te stoppen! Zo komt de verandering van onderaf. We mogen trots zijn dat jij en ik onderdeel zijn van deze stroming…

Belangen

Voordat ik tot een conclusie kom, eerst een aantal (slechts het topje van de ijsberg) voorbeelden van wat de genoemde industrieën met het geld doen dat jij bij hun binnen brengt: ze onderzoeken hoe jouw brein gekoppeld kan worden aan hun producten (het reageert net zo heftig op verslavende stoffen als cocaïne als geraffineerde suiker), ze nemen wetenschappers, journalisten en lobbyisten in dienst die de consument en de politiek beïnvloeden (misleiden) zodat jij niet meer weet wat de waarheid is. Ze doen net of hun producten gezond zijn, terwijl het juist een belangrijke oorzaak is van overgewicht, obesitas, diabetes, hart- en vaatziektes en kanker, omdat het vol zit met (geraffineerde) suiker, synthetische zoetstoffen en andere ziekmakende stoffen. Om jou voor de gek te houden of gewoon gek te maken, hebben ze alle media nodig die jou kunnen beïnvloeden: kranten, magazines, radio (Radio 538) en televisie zoals Lubach (NPO), Radar (NPO), RTL Late Night (RTL), etc..

Media zijn daar heel gevoelig voor want ze zijn afhankelijk van de reclame-inkomsten. Maar je ziet het overal. Zo las ik zojuist in GezondNu een stukje van Joreintje Mackenbach over de invloed van de buurt waarin je woont op je gezondheid (mn je gewicht), die daarin doodleuk propageert dat de overheid moet zorgen voor meer supermarkten in de buurt, omdat…, en nu komt het, je daar gezonde producten kunt kopen. Misschien weet ze echt niet dat dat onzin is (laat haar dan haar mond houden), maar waarschijnlijker is dat grote voedingsconcerns zich middels financiering hebben ingewerkt in bedrijven of instituten waar zij voor werkt (uit wiens hand men eet, diens taal men spreekt) en/of bladen waarin zij publiceert. Ik zei het al, de arm van het grote geld is lang, heel lang.

Conclusie

Want, nu komen we tot de conclusie: Toch is het niet zo heel ingewikkeld om uit die grijpgrage arm te blijven. Bovendien: Wij zijn verslaafd aan zoet, maar de industrie ook! Zonder zoete producten verkopen ze niks. De industrie is, met andere woorden, net zo verslaafd aan zijn eigen verdienmodel: patenten in plaats van gezonde producten. Voor deze verslaving bestaat geen verslavingsinstituut waar je af kunt kicken. Dus daar hebben we niet zo veel van te verwachten.

Maar wat kunnen we dan doen?

Twee dingen: (1) geloven wat waar is! En (2) Doen waar je in gelooft!

(1) Gebruik je gezonde verstand.

Lees je iets wat niet logisch lijkt bij jouw idee van gezond, check dan wie het geschreven heeft en wat zijn achtergrond is. (Voorbeeld: Martijn Katan die in elk (praat)programma wordt uitgenodigd om ons te vertellen wat gezond is, werkte zijn hele werkzame leven voor grote voedingsconcerns (hoezo onafhankelijk?).

(2) maak je eigen gezonde keuzes.

Laat de supermarkt links liggen, kies voor schoon, biologisch, kortom echt gezonde. Dat is tegenwoordig overal te koop. Kijk maar eens op Internet.

En gebruik je medicijnen? Check wat bijverschijnselen zijn, ga daarna snel op zoek naar natuurlijke medicijnen (die zijn eveneens volop verkrijgbaar). Daar zijn geen patenten op te krijgen en dus niet interessant voor de industrie, maar wel voor jou.

Leave a Reply

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen