Luback van het padje af

By 9 oktober 2017 Uncategorized No Comments

De Martijn Katan van de VPRO, de nieuwe zelf benoemde ambassadeur van de faraceutische industrie: Arjan Lubach! Heb je gisteren zijn programma gezien. Wat een aanfluiting. Het ging er over dat de alternatieve geneeswijzen, volgens hem ten onrechte, werden vergoed door de ziektekostenverzekeringen. Ten onrechte, omdat het niet wetenschappelijk bewezen is dat ze werken. Hij had er zelf niet zo veel mee, en wilde er dus ook niet voor betalen. Prima! Maar, hoewel veel mensen er baat bij hebben, was zijn idee om een duidelijke scheiding te leggen tussen homeopathie en de reguliere geneeswijze. Want dat is wel wetenschappelijk bewezen, volgens hem. Arjan verdiep je eerst eens in de materie, zou ik zeggen.

Om te beginnen: Hoezo de reguliere gezondheidsmachine wetenschappelijk bewezen? Als maar 12% van alle medicijnen die de farmaceutische industrie verkoopt werkt, als ongeveer de helft een ziekte of kwaal zelfs erger maakt  (waardoor mensen ziek(er) worden en zelfs doodgaan), als deze club tegen astronomische bedragen steeds weer nieuwe kankermedicijnen op de markt brengt (terwijl men nog steeds niet weet hoe ze kanker met synthetische middelen kunnen genezen, daarom sjoemelt met cijfers en informatie), als chemo (7 tot 13 duizend per keer) alleen meehelpt om je minstens vijf jaar in leven te houden (als je na die vijf jaar sterft, wordt dat niet mee geteld bij het aantal mensen dat aan kanker sterft, zodat de cijfers een geheel vertekend beeld geven van hoeveel mensen werkelijk aan die ziekte sterven), [wat ook een leugen is; Je blijft nietlanger leven door de chemo, je blijft alleen langer leven, omdat de kanker eerder wordt opgespoord. Dus: als je het eerder vindt, heb je een grotere kans op overleven], als huisartsen worden betaald voor het uitschrijven van receptjes voor medicijnen de zijn gemaakt door de farmaceutische industrie (en soms op basis van verkeerde informatie worden gedwongen bepaalde medicijnen voor te schrijven), als de farmaceutische industrie zijn eigen onderzoeken betaald en daar zijn eigen recensies op los mag laten, als – net als in de voedingsindustrie – belangrijke negatieve informatie wordt verzwegen, als – met andere woorden – het verdienmodel is: patenten op medicijnen die slechts doen aan symptoombestrijding (ipv een ziekte echt genezen), waardoor de consument levenslang aan de pillen moet – en andere pillen de bijwerkingen van die pillen moeten bestrijden, als ogen gesloten blijven voor echte oplossingen, echte natuurlijke medicijnen, oplossingen die tientallenjaren al bekend waren, maar verzwegenwerden, als – ala religie – angst zaaien icm een lobbyleger, huisartsen als ambassadeurs en oogkleppen voor gezonde alternatieven – fruit, groente – die weinig kosten (waar dus weinig aan te verdienen is), leidt tot miljardenwinsten, als niet de producenten maar de grote concerns bepalen wat we op televisie zien en op de radio horen, als – en daar gaat het om – een patiënt geen verantwoordelijkheid wil dragen voor zijn ziekte en een arts niet weet hoe hij kan genezen (en niemand dat toe wil geven), als patenten en winst het fundament is, dan kan Lubach zijn talenten beter op een andere manier inzetten. Op deze manier voorkomt hij geen sterfgevallen, maar is hij er juist verantwoordelijk voor.

Hoe het begon?

Misschien moet hij zich eens verdiepen in hoe het begon: Begin vorige eeuw kwam Thomas Jeffersen, die fortuin had gemaakt in de olie industrie, op het lumineuze idee om het verdienmodel van de olie een op een te vertalen naar de gezondheidsindustrie: patenten op synthetische medicijnen. In die tijd was de allopathie net zo groot als de homeopathie – allopathie richtte zich op de symptomen, homeopathie op de oorzaak – en ze bestonden naast elkaar. De doktoren van beide stromingen werden opgeleid op universiteiten.

Hoe zorgde Jefferson er voor dat zijn idee tot werkelijkheid werd gebracht? Hij zette universiteiten, de opleidingsinstituten, voor het blok: Doe mee, dan krijg je geld. Als je niet mee doet, word je vergunning afgepakt. Deze strategie werkte: de helft van de universiteiten stierf uit, de rest deed mee. De studenten die die zich daar aanmelden werden opgeleid tot receptenschrijvers, oftewel tot ambassadeurs van de farmaceutische industrie. Deze strategie werkte. Eerst in Amerika, daarna via een samenwerkingsverband met Bayer, ook in Europa. Daarom ga je in negen van de tien gevallen met een verwijsbrief of recept weg na een consult bij je huisarts, daarom wordt een zogenaamde alternatieve geneeswijzen of aanpak verketterd door de hele branche – van diëtist tot (huis)arts – daarom heeft de farmaceutische industrie zoveel macht dat zelfs een in mijn ogen ooit  integere persoon als Arjan Lubach deze boute uitspraken doet (of misschien wel moet doen).

Leave a Reply

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen