Groentefriet en vrolijk gekleurde tomaatjes

DSC_0018
Dat het keihard nodig is om mensen bewust te maken van de tips and tricks die de voedingsindustrie gebruikt om haar ongezonde producten aan de man te brengen, werd eens te meer duidelijk uit het stuk in het AD waarin staatssecretaris van Dam een groente en fruit-offensief aankondigt ala de voedingsindustrie; commercials die broccoli aanprijzen en producten die, net als de commercials van de voedingsindustrie doet, er aanlokkelijk uit zien voor kinderen. Nu is 60% van de mensen die sterven aan een hartaandoening te wijten aan ongezonde voeding, geeft hij toe. Voor alle duidelijkheid: aan producten die worden ontwikkeld door de voedingsindustrie. En slechts 1 op de 100 kinderen eet voldoende groente en fruit, terwijl dat juist super gezond is. Toch?

If you cannot beat them, join them
Zijn oplossing is even simpel als naief: if you cannot beat them, join them. De tuinbouw krijgt in zijn optiek geld om nieuwe, gezonde, leuke en lekkere producten te ontwikkelen, en zendtijd om deze te promoten. Hij noemt als voorbeeld groente -frieten en snoeptomaatjes in allerlei vrolijke kleuren.
Hij zegt: ‘We zijn op de verkeerde weg’, maar in plaats van om te keren, verwoordt hij in dezelfde alinea wat de strategie zou moeten zijn: ‘We gaan leuke producten ontwikkelen en gaan die op tv promoten’.
Het zou zo uit een speech van de directeur van Unilever kunnen zijn gepikt.
In plaats van zeggen: wat de industrie doet is verkeerd, misdadig, daar moeten we iets aan doen, zegt hij: ‘De industrie is te machtig, daar kunnen we niets tegen doen, laten we ons dan maar bij hen aansluiten en net doen zoals zij’. Ben je nu helemaal van lotje getikt, belazerd, achterlijk?! Wat is dat voor boodschap aan de consument?! Bovendien is het niet waar!

Winst in plaats van gezondheid
Ik leg het nog een keer uit: Om te beginnen is het doel van de voedingsindustrie ‘winst’ en dat gaat helaas niet gelijk op met gezonde kinderen. Dat gaat never nooit niet veranderen. Een pathologische leugenaar zal dat altijd blijven, omdat dat een ingeslepen manier is om mankementen te verdoezelen. Zo is het ook met de voedingsindustrie. Zoals de Amerikaanse wetenschapsjournalist Michael Moss zegt (vrij vertaald): ‘De voedingsindustrie is verslaafd aan liegen en bedriegen’.
Ten tweede gaan ze om dat doel te halen over lijken: om de winst te optimaliseren en de onkosten te minimaliseren gebruiken ze steeds meer en steeds ongezondere ingrediënten. Daar worden we niet alleen te dik, en te ziek van – dat laatste geeft de staatssecretaris zoals gezegd volmondig toe: 60% van de sterfgevallen door hart- en vaatziektes is het gevolg van ongezonde voeding. En wie maakt die ongezonde producten meneer van Dam??? Nou??? – het zorgt er ook nog eens voor dat onze eetlust met voorbedachten rade, dus opzettelijk, wordt aangewakkerd.
Met andere woorden: om de winst over de kling te jagen, stopt de industrie spotgoedkope ingrediënten in zijn producten waar we ziek en dik van worden, en waardoor we meer van deze producten gaan eten. Laat dat even tot je doordingen. We gaan steeds meer eten van iets waar we steeds zieker van worden. Is dat misdadig of wat? Van Dam in het artikel: ‘We zijn echt op de verkeerde weg.’ Maar toch: we moeten met ze meedoen! Dus: we blijven op die verkeerde weg, we noemen het alleen anders. Zoiets als we zeggen dat er minder suiker in een product zit, maar verzwijgen dat het is vervangen door het kankerverwekkende aspartaam.

De nieuwe strategie
Als voorbeeld noemt hij de snoeptomaatjes die de afgelopen jaren de supermarkt-schappen veroverd hebben, ‘een geslaagde innovatie die ook kinderen aanspreekt’. En tortilla’s of groentefrieten die voor 80% uit groente bestaan? Als die kinderen zouden weten dat daar tientallen bestrijdingsmiddelen op zitten, en dat je daar ernstig ziek van kunt worden, en zelfs dood aan kan gaan, zouden ze dan nog net zo enthousiast zijn? En als hun ouders dat zouden weten, of geloven, zouden ze die tomaten met die vrolijke kleurtjes dan nog in huis halen? Inclusief de bestrijdingsmiddelen, zoetmakers en e-nummers?
Nee, we moeten dus absoluut niet meegaan in de strategie van de voedingsindustrie, niet onze tuinbouw subsidiëren en zelfs geen commercials voor broccoli. Dat is juist een onderdeel van het probleem: de industrie wil meer winst, wij willen meer gezondheid. Dat gaat niet samen!

Hoe moet het dan?
We moeten juist van die verkeerde weg af, en wel nu! Net als bij roken, de talloze commercials van industriële producten en al die spotgoedkope, in een laboratorium ontwikkelde ingrediënten die zorgen voor torenhoge winsten en alsmaar stijgende sterftecijfers van de voeding-gerelateerde welvaartsziektes, verbieden.
Geen bestrijdingsmiddelen meer op ons groente en fruit, geen hormonen en antibiotica in ons vlees en geen aspartaam in ons snoepgoed.
Kappen met die rotzooi! En wel nu! Dat moet hij zeggen. De voedingsindustrie laat dagelijks op tv zien hoe het niet moet. Hoe kun je je daar in godsnaam aan spiegelen?
En in plaats van de traditionele tuinbouw te subsidiëren, moet hij juist de biologische land- en tuinbouw financieel ondersteunen, zodat de producten voor meer mensen, ook en juist de mensen die het niet zo breed hebben, betaalbaar worden.
Daarnaast moet hij erkennen dat er een immens verschil is tussen die industriële, bewerkte producten en de onbewerkte, biologische producten, dat je van de eerste ziek wordt en van de tweede geneest, en geld steken in het bewustwordingsproces: loop de supermarkt voorbij en ga naar de biologische winkel. Dat moet hij doen! Om te beginnen bij jonge moeders, de jonge moeders die volgens van Dam nu geen tijd nemen om een gezonde maaltijd op tafel te zetten.

Consument
Als het over dat bewustzijn gaat is er nog wel wat werk aan de winkel. Want ook wij, de consument, moeten aan de slag. Wij vinden gemak en geld inderdaad belangrijker dan de gezondheid van onze kinderen; We hebben de tijd en het geld er niet voor over, ook al gaat deze houding ten koste van onze grond, ons water, onze lucht, het welzijn van onze dieren en last but not least de gezondheid van onze kinderen.
‘Belangrijk is dat groente een gemaks-product wordt, want uitgebreid in de keuken staan is er voor jonge ouders niet bij.’
Ben je nu helemaal besodemieterd, we moeten er juist voor zorgen dat ouders weten wat er in de producten van de industrie zit, waarom ze dat er in stoppen, welke katastrofale gevolgen dat heeft en welke alternatieven er voor handen zijn. Wat dat betreft hoef je tuinders helemaal niet te helpen, want deze producten bestaan al lang. Vertel het de mensen!
Want ten derde: het is helemaal niet waar dat de industrie oppermachtig is en dat er voor ons, de consument geen uitweg is; ik kom nooit meer in de supermarkt, maar eet en drink lekker en gezond, en mijn kleinzoon ook.

Niet Te Verteren
De strategie van Dam is zoals gezegd aandoenlijk, en kinderlijk naief, maar vooral levensgevaarlijk, net zo levensgevaarlijk als de producten van de industrie zijn. Ik zou zeggen: ‘Meneer van Dam, lees Niet Te Verteren en doe er uw voordeel mee’.
Want een gezond kind begint bij jezelf, dat geldt in dit geval helemaal voor u!
Sterkte!

Leave a Reply

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen