Zeer geraffineerd

cors-yeah

Er is deze week iets heel vervelends gebeurd. Hoe ben ik daar mee om gegaan? Een prachtig voorbeeld van hoe je van iets negatiefs, iets positiefs kunt maken. Eigenlijk precies wat ik iedere lezer met het boek wil meegeven.

 Zeker als je het boek meerekent, heb ik al heel wat woorden aan ongezonde voeding  vuil gemaakt. Maar wat is nu echt ongezonde voeding? Dan denk je als eerste aan vette patat, McDonalds, frisdrank, chips, dat soort dingen. En dat klopt, dat is behoorlijk ongezond. Dat begrijpt iedereen.

Maar naast deze producten, zijn er duizenden producten die we dagelijks eten en die – houd je vast – vol zitten met allerlei schadelijke ingrediënten. Deze producten zijn zelfs zo schadelijk dat je er diabetes, obesitas of kanker van kunt krijgen. En dat weet lang niet iedereen.

Om daar iets aan te doen schrijf ik o.a. deze blog. Het gaat gek genoeg over producten die we dagelijks karrenvol de supermarkt uit slepen. Producten waar zoveel schadelijke grondstoffen in zitten dat ons lichaam zich daar geen raad mee weet. Die stoffen zijn, met andere woorden, voor ons lichaam niet te verteren. En wat het allemaal nog gekker maakt: het gaat steeds meer over producten speciaal bedacht voor kinderen!

Dat we ze toch zonder nadenken achterover slaan, heeft vooral te maken met informatie. Maar misschien ook wel een beetje met onszelf.

Allereerst omdat we ons niet voor kunnen stellen dat de supermarkt ons producten zou verkopen die schadelijk zijn voor onze gezondheid – je hebt een veel grotere kans er (ernstig) ziek of te dik van te worden – laat staan voor die van onze kinderen. En mocht dat onverhoopt toch zo zijn, dan weten we zeker dat de overheid in zal grijpen. Hoewel we er dagelijks de schrijnende voorbeelden van zien en de cijfers er niet om liegen – 1 op de 3 mensen krijgt kanker, 50% van de kinderen is te dik – leggen we niet de link.

Aan de andere kant krijgen we tegenwoordig zoveel tegenstrijdige informatie binnen dat de gemiddelde mens door het bos de bomen niet meer ziet. Daarom hoor je mensen soms zeggen: ‘Je kunt tegenwoordig niets meer eten, overal krijg je kanker van’. Kortom, het maakt helemaal niets uit wat je eet, het is allemaal even slecht. Ook dat leidt er niet toe dat we ons gaan informeren.

Toch is het helemaal niet zo moeilijk om het kaf van het koren te scheiden. Ik stel je een vraag: ‘Als je mocht kiezen, wat zou je dan liever eten: producten  met geraffineerde suiker, geraffineerde zout, transvet, antibiotica, hormonen en (zware) metalen als bijvoorbeeld kwik en e-nummers zoals glucose-fructosestroop en Ve-tsin, of zonder? Wat zal je dan antwoorden?

Zo simpel is het eigenlijk: Laat alle producten die deze stoffen bevatten, gewoon staan! Zo simpel is het echt! Kortom, het gaat dus over het verschil tussen natuurlijke voeding (biologische winkels), en industriële voeding (supermarkt). De eerste soort versterkt je afweersysteem, de tweede verzwakt het. Vandaar dat je van de tweede veel sneller en ernstiger ziek wordt, en het langer duurt voordat je hersteld bent. Dat merk ik dagelijks hier in huis: Milan is bijna nooit mee verkouden, en als hij het is, is het binnen twee dagen weer over. Tijdens de vakantie op Schiermonnikoog kreeg ik een oorontsteking. Advies van de dokter: een antibioticakuurtje. Alternatief was, zei hij, uitzieken, twee weken. Twee dagen later was het over, zonder antibiotica. En Noi, mijn vrouw, had altijd last van een te lage bloeddruk, waardoor ze regelmatig duizelig was. Ook over.

Hoe komt het dan dat we nog steeds in grote getale ons voedsel halen bij de supermarkt?

Dat zal ik je uitleggen: We zijn geprogrammeerd op zoet, zout en vet. Dat was, als we terug gaan in de geschiedenis, vroeger nodig, en aangezien ons DNA zich per miljoen jaar slechts een half procent aanpast aan veranderende omstandigheden, nu nog steeds. Voor jouw informatie: geraffineerd betekent zodanig bewerkt dat alle goede stoffen er uit zijn gehaald en er een aantal slechte voor in de plaats is gekomen, zodat het spotgoedkoop is, er mooi uitziet, lang houdbaar is en aanzet tot meer eten van deze producten (is verslavend). Daar gaat vervolgens een sausje van marketing, onderzoeken en verwarrende informatie overheen, en beng, we gaan twijfelen. Het resultaat: schrikbarende sterftecijfers.

En die informatie is overal om ons heen, de hele dag door. 1 Op de 3 commercials gaat over industriële voeding. Die maken het verhaal een stuk mooier dan het in werkelijkheid is; ze benoemen de ‘pluspunten’ met aan wet noch regel gebonden kreten, vergeten voor het gemak de nadelen voor onze gezondheid, benadrukken verder vooral de lage prijs en wekken zo de indruk niet alleen goedkoop te zijn, maar ook nog eens lekker en soms pretenderen ze zelfs dat het gezond is.

Het karwei wordt afgemaakt door informatie in bladen, op radio en televisie, op fora, verjaardagsfeestjes, etc. Hoe vaak hoor je niet: ‘Ik hoorde laats van iemand..’, of ‘ik las laatst in een blad…’? En deze beïnvloeding  gaat heel ver. Wist je bijvoorbeeld dat 60% van alle informatie over ons voedsel afkomstig is van de voedingsindustrie zelf. Logisch dat die niet wetenschappelijk onderbouwd, eerlijk of zelfs waar kan zijn. Met de waarheid maak je in hun geval tenslotte geen vrienden.

Waar komt die 60% vandaan? Uiteraard via reclame, dat is logisch. Maar ook via artikelen en studies, gedaan en geschreven door wetenschappers die op de loonlijst staan van de voedingsindustrie. Vergeet niet dat het om miljarden gaat. Maar ook, en dat is nog verraderlijker, door mensen die zich voordoen als gewone, onafhankelijke mensen, maar die ook betaald worden door deze ‘baas’.

Een prachtig voorbeeld, en nu komt het: eind vorige week kreeg ik van iemand het bericht door gestuurd dat er een ‘vernietigende’ recensie over Niet Te Verteren op de boekensite Hebban stond. Op deze website die als betrouwbaar te boek staat, stond, zo bleek, inderdaad een recensie. Eentje waar ik niet blij van werd. Ik kan goed tegen kritiek, maar niet tegen kritiek waar je je niet tegen kunt verweren. En dit stukje was zo op-de-man, zo ongenuanceerd, zo tendentieus en bovendien zo naar, dat ik er misselijk van werd. Letterlijk. Het was helemaal niet geschreven om de gewone lezer te informeren, het was slechts geschreven om af te zeiken.

Maar hoe ging ik daar mee om? Wat me de eerste dagen bezig hield, was de vaag: Waarom doet iemand dat? Voor zo ver ik weet, heb ik haar (het is een zij) nog nooit ontmoet, is het dus geen ex en heb ik haar niets aangedaan. Ik had dan ook de neiging om direct een reactie te sturen waar de honden geen brood van lusten. Dat heb ik niet gedaan. Ik heb een reactie gestuurd, waarin ik niet mijn afschuw uitte, maar slechts mijn verbazing. Daarna ben ik na gaan denken.

Het is om te beginnen vreemd, bedacht ik, dat ze een boek recenseert dat ze kennelijk verafschuwt. Een professionele recensent recenseert alleen boeken die hij goed vindt, waar anderen iets aan hebben. In zijn ogen slechte boeken laat hij links liggen.

Verder zal een goede recensent nooit de schrijver van een boek bij de voornaam noemen, daarmee verlies je je objectiviteit. Je wekt de indruk iemand te kennen en graag te mogen, dan wel te haten. Beide is niet goed (tenzij je iemand echt kent natuurlijk).

De mevrouw die mijn recensie schreef, Jeanette van Culinette’s Kookpunt, overtreedt beide wetten. En dat is raar. Waarom doet deze mevrouw dat? Ze ging zelfs nog een stapje verder: ze benaderde mensen die recepten in mijn boek hebben staan; ‘Weet je wel dat je recepten..’, etc. Dat doe je als professionele recensent natuurlijk al helemaal niet.

Wat het nog erger maakte, was dat ze kennelijk een medestander heeft op de afdeling Tweets. Deze meneer stuurt tweets de wereld in die de boodschap van deze mevrouw ondersteunen, maar op nog minder professionelere manier. Deze Engelse meneer heeft het boek niet gekocht, en waarschijnlijk ook niet gelezen. Maar ook deze informatie, hoe onprofessioneel ook, beïnvloedt mensen.

Maar nu komt het, de les die ik uit deze toch vervelende ervaring trok is deze: blijf positief, verlaag je niet tot een standaard waar je zelf van walgt, en overtuig je tegenstanders met argumenten. Maar vooral: gebruik je eigen, gezonde verstand. Daar kom je het verste mee. Dat is niet alleen beter voor je algehele gezondheid, je slaapt er ook beter door.

Leave a Reply

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen