Het nieuwe toverwoord is ‘duurzaam’. 

Onder het mom van Doe maar lekker duurzaam organiseren de Nationale Postcodeloterij, Unilever en Albert Heijn een actie waarbij je zogenaamde duurzame maaltijden kunt winnen. Alle leden van de Postcode Loterij kunnen gratis duurzame producten van Albert Heijn uitproberen. De actie moet de Nederlandse consument motiveren om duurzamer te eten.

Ja maar, denk ik dan, hier klopt iets niet. Unilever, Albert Heijn, duurzaam. Dat is op z’n minst een vreemde combinatie.

‘Duurzamer eten kan een enorm verschil maken voor mens, dier en milieu’, aldus Imme Rog, managing director van de Nationale Postcode Loterij. ‘Wij voelen een grote verantwoordelijkheid om een massale beweging naar duurzamer eten in gang te zetten.’

Rog noemt de actie het grootste initiatief in Nederland op dit vlak. ‘De actie past bij de missie van de Nationale Postcode Loterij, het werken aan een meer duurzame en rechtvaardige wereld.’

Prachtige woorden, maar weet Rog dan echt niet dat duurzaam absoluut niet past bij partijen als Albert Heijn en Unilever? Weet hij eigenlijk wel wat duurzaam inhoudt? Natuurlijk weet hij dat, maar kennelijk is de NPL uit hetzelfde verrotte hout gesneden als de voedingsindustrie; geld steunt geld!

‘Steeds meer Nederlanders (49%) vinden duurzaam eten belangrijk , alleen zien we dat niet altijd terug in het boodschappenmandje’, zegt Anniek Mauser van Unilever. ‘Twee derde van de consumenten let er bij het winkelen in de supermarkt nog niet op of de producten die ze kopen duurzaam zijn. Deze landelijke actie laat zien hoe eenvoudig het is om te eten met oog voor mens, dier en milieu.’

Zij zegt eigenlijk met zoveel woorden dat als je duurzaam wil eten en drinken, je bij Unilever en Albert Heijn moet zijn, en – voor alle duidelijkheid – niets is natuurlijk minder waar. Elk woord, elke komma en zeker elke uitroepteken die uit de mond van een marketeer, wetenschapper of directielid verbonden aan de voedingsindustrie komt, is doorgaans gelogen of op z’n minst een verdraaide waarheid; Dus hoezo duurzaam?

‘Als je écht structureel een duurzame beweging in gang wilt zetten dan moeten we dat samen doen’,zegt Imke van Gasselt van Albert Heijn. ‘Daarom is het zo mooi dat we met drie grote partijen de krachten bundelen. Ik hoop van harte dat dit initiatief hét zetje is waarmee we ons land laten proeven dat duurzaam eten écht naar meer smaakt.’

Kom op zeg, denk na. Dit is de groots mogelijke lariekoek. Het enige wat bij Albert Heijn naar meer smaakt is geld; klandizie, omzet en winst.

Wat is eigenlijk duurzaam?

Maar wat is dat eigelijk, duurzaam? Als je het over duurzaam hebt, denk je aan een schoon milieu, waar pesticiden, uitgewoonde grond en planten niet voorkomen; Dan denk je aan blije dieren die genoeg ruimte hebben, die gezonde kost te eten krijgen en die een lang en prettig leven leiden. En je denkt aan gezonde mensen, die natuurlijke producten eten waar geen ziekmakende ingrediënten in zitten. Kom daar maar eens om bij de producenten en retailers van de voedingsindustrie.

Duurzaam betekent ook duurder, omdat het gepaard gaat met meer liefde, meer aandacht, meer ruimte, etc. Terwijl het de voedingsindustrie juist gaat om minder kosten, want meer winst. Dat deze producten daar aan ondergeschikt zijn gemaakt, is volgens vele wetenschappers een understatement;

Niets duurzaam! Gelul, bullshit! Hoe mooi de missies en visies van deze machtige partijen ook mogen klinken, niets dragen ze bij aan een gezondere wereld voor dieren en mensen. In tegendeel: voor de producen gebruiken ze spotgoedkope in laboratorium ontwikkelde grondstoffen die ons lichaam niet herkent, waar het niet mee om kan gaan, waar we dus ziek van worden. Voor het vlees gebruiken ze dieren die vol gespoten worden met antibiotica, hormonen en andere medicijnen om maar zo snel mogelijk te groeien, zodat ze al binnen een jaar in de gaskamer eindigen. Van dit vlees en deze vleeswaren worden we trouwens ook ziek.

Voor de goede orde duurzaam is in dit geval niets meer of minder dan gebakken lucht; geen regel of wet omschrijft wat het inhoudt, dus kun je er mee sjoemelen zoveel je wilt. Duurzaam is het lokkertje!

Maar misschien wel het aller gekste van alles is dat niemand – onze overheid niet, het Voedingscentrum niet en helaas ook wij, de consument niet altijd – deze partijen maar een strobreed in de weg legt. Ze mogen rustig roepen dat ze zich inzetten voor een duurzame wereld. We geloven het en vergeten al onze goede voornemens als er iets te winnen is, bijvoorbeeld een duurzame maaltijd met stoffen die alles behalve gezond voor ons zijn, maar wel veel geld opleveren. Dat is duurzaam anno 2015 als het aan deze drie partijen ligt. Na de grond, de dieren en wij, mensen, is nu de taal aan de beurt, want ook het begrip duurzaam wordt met deze actie uitgewoond. Hoe lang trappen we daar nog in?!

 

Leave a Reply

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen