De kop is er af!

Het is inmiddels half juli, het boek is zo goed als klaar, nog een keer goed screnen op foutjes en dan kan het de wereld in. Het begint nu echt spannend te worden.

Twee weken daar voor was ik jarig. Het was prachtig weer dus we zaten gezellig buiten rond de grote tafel. Mijn vrouw, Noi, had heerlijke Massaman gemaakt, een Thais gerecht, er was voldoende gekoelde rosé, kortom iedereen had het ontzettend naar zijn zin.

Totdat iemand over het boek begon: ‘Hoe is het met het boek?’.

Ik vertelde dat het zo goed als klaar was, dat ik er trots op was en wat er nog moest gebeuren. En toen begon het: ‘Ik heb ergens gelezen dat..’, ik zag op de televisie..’, ‘ik hoorde laatst, …’. Biologisch was te duur, er werd veelvuldig mee gesjoemeld, e-nummers zijn helemaal niet zo slecht, superfood was een hype en als klap op de vuurpijl: biologisch was helemaal niet gezonder dan de producten die je voor veel minder geld in de supermarkt kon kopen. In een mum van tijd kwamen alle vooroordelen en drogredenen voorbij en iedereen – voor alle duidelijkheid allemaal weldenkende mensen – droeg zijn vervelende steentje bij.

In mijn hoofd begonnen zich donkere wolken samen te pakken, ik merkte dat ik harder begon te praten, steeds een beetje bozer en chagrijniger werd. Daarmee wakkerde ik het vuurtje alleen maar aan, en mijn vrienden waren meedogenloos. Toen ik zei dat ze hun eigen straatje schoon wilden vegen, omdat ze het gewoon te lastig vonden om de supermarkt achter zich te laten, reageerden ze ontkennend. Nee, dat was niet zo.

Opeens kwam ik bij zinnen en zei: ‘Mijn boek gaat over natuurlijke voeding versus onnatuurlijke voeding, producten met geraffineerde ingrediënten als e-nummers, hormonen, antibiotica, zware metalen, suiker, zout, etc. tegenover producten die al die toevoegingen niet of nauwelijks bevatten. Wat denk je dat gezonder is?

De stemming draaide als een blad aan de boom om. Dat was iedereen met me eens. ‘Ja, dat ben ik wel met je eens, daar heb je wel gelijk in.’

Ik zei: ‘Het enige wat ik met mijn boek wil bereiken is dat ouders nadenken over wat er in de voeding zit die ze hun kinderen te eten geven’. Ook daar was iedereen het roerend over eens.

De donkere wolken verdwenen, er kwam een voldaan gevoel voor in de plaats. Zo simpel was het eigenlijk, daar was geen speld tussen te krijgen. Ik overzag zo die gezellig kwebbelende meute en zag dat het goed was, al, zo voorzag ik, was er nog heel veel werk aan de winkel. Maar de kop was er af!

Het bleef nog lang gezellig en iedereen liet zich het –biologische – eten heerlijk smaken: ‘Lekker Noi’, zei een van m’n vrienden. De rest beaamde dat of knikte instemmend…

 

Leave a Reply

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen