Wij zitten in ons land opgescheept met de zogenaamde allopathische geneeswijze. Dit hebben we te danken aan de Amerikaanse oliebaron JD Rockefeller. Daarmee zijn we maar mooi in de aap gelogeerd. Een schoolvoorbeeld van de omgekeerde wereld.

Inleiding

Als je eenmaal veel geld hebt verdiend, weet je de kneepjes van het vak en doe je het niet voor minder. Hoewel Rockefeller tot zijn dood toe de homeopathische geneeswijze trouw is gebleven, heeft hij zijn ziel voor heel veel geld verkocht aan de vijand, de allopathische ‘geneeswijze’ die in tegenstelling tot de homeopathische geneeswijze zieken niet geneest, maar juist ziek houdt of zelfs moedwillig vermoord. Aan een genezen patient kun je niets verdienen tenslotte.

Hij verdiende zijn fortuin in de olie en belegde een groot deel daarvan in de omvorming van het gezondheidsstelsel in Amerika. Begin vorige eeuw was de homeopathische geneeswijze verreweg het meest populair. De plannen van Rockefeller waren er op gericht om daar verandering in te brengen. Nou, dat is hem goed gelukt, ten koste van heel veel ellende.

Hij zette de opleidingsinstituten in Amerika voor het blok: doe je met me mee dan zal ik je daar vorstelijk voor belonen, doe je niet mee dan raak je je vergunning kwijt. Binnen dertig jaar had hij het aantal universiteiten gehalveerd, was de homeopathie op sterven na dood, en een nieuw stelsel, gebaseerd op synthetische medicijnen, op poten gezet. Vanaf dat moment zijn we afhankelijk van synthetische medicijnen die niet genezen, maar de ziekte in stand houden.

Wat is daarvoor het bewijs?

Wist je dat er in Amerika honderdduizenden mensen niet beter worden door genezen, maar er juist aan sterven? Uit een onderzoek van het gezaghebbende British Medical Journal kwam naar voren dat slechts een klein percentage van alle 2500 van de meest voorgeschreven reguliere medische behandelingen en medicijnen een soort van werkte.

Het Clinical Evidence Handbook is duidelijk: slechts 12% van de 2500 meest gebruikte en voorgeschreven medicijnen en behandelingen door artsen krijgen het predicaat ‘bewezen positief effect’. Dit predicaat is gebaseerd op meta-onderzoek waarbij minimaal één onderzoek is gevonden dat een positief effect aantoont dat groter is dan de schadelijke effecten. De wetenschappelijke redactie houdt daarbij wel een behoorlijke slag om de arm: ‘Bewezen positief effect’ betekent niet dat de behandeling bij alle mensen effectief is of dat er ook andere gewenste positieve effecten zijn, noch dat een gemeten positief effect op een ander tijdstip na de behandeling nog steeds aanwezig zal zijn’.

Maar dat is toch crimineel?

Inderdaad! Dat vinden meer mensen. Zo geeft het Sceintific-Ethical Committee for Copenhagen and Fredriksberg Municipalties in haar onderzoek aan dat ‘75% van alle gepubliceerde medisch-wetenschappelijk onderzoek niets anders is dan promotiemateriaal.’

Deze enorme fraude kwam aan het licht nadat farmaceutisch fabrikant Wyeth werd gedwongen om al haar documenten openbaar te maken. De zaak werd gestart nadat 14.000 vrouwen na het gebruik van het overgangsmiddel Prempro borstkanker ontwikkelden. Prempro is een medicijn dat bestaat uit een combinatie van geconjugeerde oestrogenen en progesteron.

Hoe kan dat?

De, in dit geval door Wyeth aangestelde marketingsbureaus, waren bekend als ‘Medische voorlichting en communicatie bureaus’. In 2002 waren er 18 artikelen gepubliceerd waaruit naar voren kwam dat Prempro goede diensten zou verlenen aan vrouwen in de overgang. Deze publicaties waren o.a. te lezen in International Journal of Cardiology en American Journal of Obstetics & Gynecoloy. Opmerkelijk is dat vlak voor deze publicaties de ‘Womens Health Initiative’ had aangetoond dat hormoonpreparaten in de overgang gecontraïndiceerd waren omdat ze het risico op borstkanker en herseninfarcten juist vergroten.

Deze medische voorlichtings- en communicatiebureaus werken in opdracht van alle farmaceuten om hun producten aan de artsen te promoten. Het werkt alsvolgt: er wordt een meta-analyse gedaan van klinisch wetenschappelijk onderzoeken. De uitkomsten van deze onderzoeken krijgen een positieve draai mee. Vervolgens wordt er een medisch professional of wetenschapper als hoofdauteur in naam aangezocht. Deze ‘hoofdauteur’ hoeft het artikel niet gelezen te hebben. De naam erbij is voldoende voor betaling, publicatie en eeuwige roem.

Wat betekent dat voor ons, de mens achter de patient?

Nogal wat! Dat wij glashard voor worden gelogen, dat de allopathische ‘geneeswijze’ niet bestaat, dat we het fundament zijn voor een miljarden industrie. Professor A. Fugh-Berman van de Georgetown University Medical Centre in Washington deed onderzoek naar deze vorm van medische wetenschappelijke publicaties. Zij ontdekte dat er de afgelopen 12 jaar 90.000 van dergelijke publicaties in medische tijdschriften waren geplaatst. “Elk medisch wetenschappelijk tijdschrift is ‘besmet’ met dergelijk soort reclamemateriaal, verborgen als wetenschappelijk artikel geschreven door medische communicatiebureaus in opdracht van farmaceuten’.

Heeft dat zoden aan de dijk gezet?

Nou, nee. Wyeth blijft het middel prempro nog steeds als medisch wetenschappelijk bewezen via internet promoten. Het Sceintific-Ethical Committee for Copenhagen and Fredriksberg Municipalties geeft dan ook aan dat van de door de Clinical Evidence Handbook gestelde 12%, 75% vermoedelijk frauduleus is. Het getal moet naar beneden worden bijgesteld naar 3% met het predicaat ‘bewezen positief effect’.

Vice president genetica A. Roses van GlaxoSmithKline gaf bij de besloten presentatie zelfs toe dat “90% van de producten van GlaxoSmithKline, en dat van ieder ander farmaceutisch bedrijf, bij de meerderheid van de patiënten niet werkt.”
Wetenschappelijk medewerkers van één van de grootste farmaceuten ter wereld, Bayer zegt: “Tweederde van alle medicatie tegen kanker, vrouwenziekten en hartziekten blijken in een tweede onderzoek niet de resultaten te kunnen bevestigen.” Dat terwijl herhaalbaarheid van onderzoeksresultaten één van belangrijkste grondvesten van wetenschappelijk bewijs is.
Amgen, een andere grote farmaceut kon van 53 klinische geneesmiddelonderzoeken voor kanker en andere bloed ziekten 47 niet reproduceren.

Waarom weet niemand dat?

Wetenschappelijk uitwisselingsbureau Science Exchange laat bij monde van directeur E. Iorns het volgende weten: “De natuur is complex en in de experimentele opzet (van medisch wetenschappelijk onderzoek) worden niet altijd alle variabelen voldoende meegewogen.” Oftewel:  het leven is complex, het menselijk lichaam dynamisch, het verandert door de inwerkingen van o.a. de leefstijl, leefomgeving, cultuur enz. De invloed hiervan op genetica, psyche, neuronale verbindingen enz. wordt niet meegewogen in wetenschappelijk onderzoek.

Het is zoals longarts Mariska Koster via Twitter laat weten “Je leert als arts een mens als patiënt te zien. Veel later leer je dat weer andersom”. Je leert dat de patient bestaat uit allemaal losse onderdelen, die je los van elkaar moet zien. De complementaire geneeskunde wijst hier al eeuwen op, maar wordt door de overheid, zorgverzekeraars, farmaceuten en reguliere medische wereld als ‘kwakzalverij’ weggezet: complotdenkers, wappies. Waarom? Omdat de overheid daar belang bij heeft. Nogmaals aan een genezen patient kan je niets verdienen, dat levert dus ook de overheid niets op. Deze waarheid moet koste wathet kost in stand blijven, ook al levert dat heel veel ellende op. Dat is wrang, maar waar.

Regulier is kwakzalverij

Dus, zoals ik al zei, dit is misschien wel het wrangste voorbeeld van de omgekeerde wereld. Het wetenschappelijke tijdschrift ‘New Scientist’ meldde in september 2012: “De Medische wetenschap is op wankele grondvesten gebouwd.” De ‘Vereniging tegen kwakzalverij’ houdt regelmatig heksenjachten tegen, in hun ogen ‘niet bewezen’ geneesmethoden, zoals homeopathie. Zij stelt dat uitsluitend de reguliere medische praktijk juist en bewezen is.

In Bad Pharma: How Drug Companies Mislead Doctors and Harm Patients, een boek geschreven door de Britse auteur Ben Goldrace doet hij een boekje open over de onmenselijke streken van de farmaceutische industrie. In dit boek, dat in 2012 uitkwam, bewijst hij dat het merendeel van medische onderzoeken onjuist is, dat de meerderheid van de artsen de wetenschappelijke literatuur slecht kent. en dat deze literatuur door het achterhouden van juiste gegevens door de farmaceutische industrie eveneens niet op juistheid is gebaseerds. Werkelijke gegevens van bijwerkingen komen niet bij de arts en de patiënt terecht,  maar worden door de farmaceutische industrie achtergehouden. Hij geeft aan dat  het grootste deel van de geneeskundige opleiding van artsen door deze farmaceutische industrie wordt bekostigd.

Conclusie

Wat Goldacre in feite zegt is: De reguliere medische wereld is volgens de normeringen van de overheid voor wetenschappelijk bewijs en de ‘Vereniging tegen Kwakzalverij’ minimaal een pseudowetenschap die neigt naar kwakzalverij. Dit wordt mede ondersteund door de uitkomsten van het onderzoek van de reguliere medische wereld zelf. Het zijn deze bedrijven die in no time de vaccins ontwikkelden die ons in twee fases door de strot worden geduwd, of die we ons door de strot laten duwen. De tijd zal leren hoeveel schade we daaraan over houden. Ik houd mijn hart vast.

Leave a Reply