Maandagavond bij Jinek gebeurde er iets opmerkelijks: de ooit zo gevreesde Sven Kockelman liet zich bijna kinderlijk ontvallen: ‘Dankzij de coronamaatregelen hebben we geen griepgevallen’. Gelukkig voor hem viel het kennelijk niemand op wat een domme opmerking dit was. Daarmee haalde hij, zonder dat zelf in de gaten te hebben, alle coronamaatregelen in een haal onderuit.

Wat zei hij eigenlijk precies op de dag voor de nieuwe lockdown? De dag dat er weer een record was geboekt qua aantal besmettingen..: hoewel het aantal besmettingen razend snel opliep, zorgden de maatregelen er wel voor dat er geen griepgevallen waren, maar konden ze kennelijk niet voorkomen dat de besmettingen opnieuw alle perken te buiten gingen. Een kind begrijpt dat een onmogelijke combinatie is. Had hij zelf niet kunnen bedenken dat er zogenaamd geen griepgevallen waren, omdat ze allemaal weggeschreven werden onder de noemer ‘corona’? Als dit het niveau van het onderzoeksjournalisme is, dan heb je als overheid niet zoveel te vrezen, maar dan zijn wij nog meer aan de wilde spinharen overgeleverd. En zo is het ook…

Mensen moeten virus krijgen om groepsimmuniteit op te bouwen

Al kalft het enthousiasme voor deze maatregelen langzaam maar zeker af, de meeste mensen ondersteunen nog steeds de door Rutte en de Jonge, op advies van het RIVM ingestelde maatregelen: anderhalve meter afstand, handen wassen (‘tot ze stuk zijn’) en niezen in je elleboog. Tot nu toe is bij mijn weten nog niet uitgelegd waarom er voor die maaatregelen is gekozen en hoe ze de pandemie er onder gaan krijgen. Tot nu toe is het dweilen metde kraan open. Hoe kan dat?

Om immuniteit, zoals dat aanvankelijk de bedoeling was, op te bouwen, moeten meerdere mensen het coronavirus – in ernstige vorm – hebben gehad. Daar was kennelijk geen sprake van. Om die reden heeft het kabinet gekozen voor het scenario: “het virus maximaal controleren”. Dit houdt volgens Rutte in dat “we de piek in het aantal besmettingen proberen af te vlakken en uit te smeren over een langere periode. Met deze aanpak, waarin de meeste mensen alleen lichte klachten zullen krijgen, bouwen we immuniteit op en zorgen we dat de zorg het aankan.”

Jaap van Dissel, baas van het RIVM, zei maandagavond bij Nieuwsuur dat ongeveer 50 tot 60 procent van de Nederlanders het virus zou moeten krijgen om groepsimmuniteit te bereiken. Volgens Van Dissel moeten we het virus laten rondgaan onder de gezonde mensen die er weinig last van hebben zodat de zwakkeren beschermd worden. “De situatie vraagt om solidariteit”, zei hij. Toch zijn de maatregelen die zijn genomen door de regering nodig. Het bereiken van groepsimmuniteit moet volgens Van Dissel namelijk gecontroleerd gebeuren, zodat niet te veel mensen tegelijk besmet raken, waardoor de zorg het niet meer aankan.

Op maandagavond 16 maart zei Rutte in zijn televisietoespraak daar het volgende over: “Wie het virus heeft gehad, is daarna meestal immuun. Net als vroeger met de mazelen. Hoe groter de groep die immuun is, hoe kleiner de kans voor het virus om over te springen op kwetsbare ouderen en mensen met een zwakke gezondheid. Met groepsimmuniteit bouw je als het ware een beschermende muur om hen heen. Dat is het principe”, zei hij. Daarvoor moet wel 60% tot 70% van de Nederlanders flink besmet zijn.

De eerste – in telligente – lockdown

Omdat de ziekenhuizen het oplopende aantal zieke mensen niet meer aan konden, is het kabinet daarvan afgestapt. De maatregelen waren niet streng genoeg of werden niet voldoende nageleefd, die werden dus aangescherpt, dat leidde tot de eerste intelligente lockdown. Dit had tot gevolg dat het aantal mensen in de ziekenhuizen daalde, uiteindelik tot er vrijwel geen enkele coronapatient nog op de IC lag. Geleidelijk werden alle strenge maatregelen afgebouwd.

De maatregelen zijn dan kennelijk niet langer bedoeld om de zwakkeren te beschermen, maar om de besmettingsgraad te controleren, zodat de IC’s het aan konden. In het buitenland stuitte dit vooral op weerstand. Het was pokeren met mensenlevens vond men. Alleen Nederland en Engeland (en Zweden) bewandelden dat pad. Testen, testen en testen was het credo van de WHO, maar ook mondkapjes zouden ons helpen. Zowel de mondkapjes als de testen werden met allerlei drogredenen niet aangeschaft. Niet omdat ze niet zouden werken, maar vanwege onderliggend geldgebrek.

Dat er aan geld eigenlijk helemaal geen gebrek was, bleek niet veel later, toen onze minister van financien, Wobke Hoekstra, opeens over een bedrag bleek te beschikken waar Dagobert Duck jaloers op zou zijn geweest. Dat leidde niet alleen tot een RIVM dat verklaarde dat mondkapjes geen bescherming boden, het zorgde er ook voor dat er geen testen waren. Waar andere landen juist daar goed mee scoorden, bleven wij – met name de Jonge – halsstarrig de andere kant op kijken. Die wrong zich in allelei bochten om te verklaren waarom er maar geen testen – en mondkapjes – kwamen.

Hoewel de Jonge in juni, toen het een aflopende zaak leek te zijn met het coronavirus, had kunnen weten dat het na de zomer wel eens hard zou kunnen veranderen. Een eehoorn zorgt er voor datzijn holle boom vlak voor de winter vol zit met eikels, maar de Jonge vond het toch prettiger om leker lang op vaantie te gaan. ‘In die fase van de wedstrijd, hebben we het laten liggen’, zou een sportpresentator zeggen. We zagen het aantal besmettingen geleidelijk oplopen, maar er gebeurde niets Er bleek aan alles een gebrek: mondkapjes, testen, labaratoria, mensen, kennis, maar vooral leiding en coördinatie.

Het gevolg was dat mensen heel lang moesten wachten voor ze getest konden worden, en nog langer voordat ze de uitslag hoorden. In plaats van dat het aantal labaratoria werd vergroot – een aantal grote Duitse laboratoria stond te trappelen van ongeduld – werd er intern gesteggeld over de risico’s voor onze eigen, kleinere labaratoria die de vraag dus lang niet aan konden. Ook de sneltesten, die in andere landen allang gebruikt worden, zijn nog niet voor handen. Het contactonderzoek, noodzakelijk om het virus te kunnen volgen, verliep stroef en is inmiddels zelfs geheel gestopt. Nu de besmettingen elke 11 dagen verdubbelen, is dat nog steeds niet op orde, wat zou kunnen betekenen dat er veel meer mensen besmet zijn dan we weten, ook al omdat quarantaine niet verplicht was, en zeker niet gecontroleerd werd.

Is het middel niet veel erger dan de kwaal?

Dus samenvattend: van groepsimmuniteit, naar ziekenhuizen en IC’s druk, is het nu vooral het aantal besmettingen dat bepaalt wat we wel en niet mogen. Het heeft heel lang geduurd voordat we zagen dat de ziekenhuizen en IC’s volgens de media snel volliepen – wat overigens niet helemaal waar was. Inmiddels liggen er zo’n 300 mensen op de IC’s (dat is 1 patient per ziekenhuis). Het lijkt er op of de RIVM en het kabinet de zaken omdraaien: ze gebruiken dat wat niet goed gaat om de maatregelen te kunnen aanscherpen, los van de vraag of oorzaak en gevolg wel logisch bepaald zijn. Of het een wel de oorzaak is van het ander? Laten we eens kijken of deze hypothese klopt.

Wat bijvoorbeeld als niet de eigenwijze burgers – eerst algemeen, daarna de jongeren en nu de migranten – maar de maatregelen zelf de oorzaak zijn van alle ellende? Als bijvoorbeeld niet de grote, maar de kleine duppels (aereolen) verantwoordelijk zijn voor deze pandemie, slaat de anderhalve meter afstand die keer op keer wordt benadrukt door zowel Rutte, de Jonge als het RIVM, helemaal nergens op; de aereolen kunnen namelijk gemakkelijk meer dan tien meter overbruggen, dus de anderhalve meter is voor deze kleine druppetjes een peulenschil. Dan kan er dus een vette streep door deze maatregel.

Ook het credo handen wassen, zeker tot ze stuk zijn, kan gemakkelijk om zeep worden geholpen: waarom zou je tientallen keren per dag je handen wassen, als je weet dat die bedekt zijn met goede bacterien, bacterien die je beschermen tegen ziekteverwekkers als het coronvirus. Door dat te doen, zorg je er juist voor dat de poort wagenwijd open wordt gezet. En waarom zou je dat doen als er geen besmetting plaats kan vinden via voorwerpen (leuningen, geld of andere voorwerpen) en je geacht wordt niemand meer een hand te geven? Ook het in de elleboog niezen is zeer discutabel. Doodt het zweet op die plek alle ziektekiemen, vangt die knik alle virussen op en vernietigd ze of gaan ze zo smerig ruiken dat geen enkel deel van een ander lichaam ze nog wil ontvangen?

Hoewel mondkapjes naar schatting (niemand weet het precies of heeft er kennelijk studies op na geslagen) slechts 1 op de honderdduizend doden zou schelen, zijn ze (die tegenwoordig monneuskapjes worden genoemd) van een absurde bijrol uitgegroeid tot een even absurde hoofdrol: bij de laatste maaatregelen is er sprake van een mondneuskapjes-plicht, ook al is daar nog geen wettelijke grondslag voor. Dat je daardoor veel te weinig zuurstof binnen krijgt en veel te veel CO2, speelt kennelijk geen rol van betekenis. Met andere woorden: onze gezondheid is voor de overheid geen issue, een soort van gelijk krijgen is veel belangrijker.

Het belangrijkste doel van de overheid was van het begin af aan om de zwakkeren te beschermen. Los van het feit dat zowel het aantal besmettingen als het aantal doden, niet bepaald aantoont dat dat doel is gehaald, kun je je de vraag stellen of 6500 doden in verhouding staat tot het volkomen ontwrichten van de samenleving. Sterker nog of de maatregelen er niet juist voor zorgde dat dat doel bij lange na niet gehaald werd. Nog los van de vraag hoe het kan dat van de mensen die aan het virus bezweken, zesentachtig procent bestaat uit mensen op leeftijd (boven de 75) die allerlei andere onderliggende kwalen hebben.

Niet dat al die mensen dood moeten, maar als je zo oud bent en zo chronisch ziek, is het helemaal niet gek dat je doodgaat. Zouden we dat niet gewoon, zoals andere jaren, moeten aanvaarden? Veel erger is dat er naast deze doden, veel meer mensen dood gaan door de maatregelen, mensen die onder normale omstandigheden niet dood zouden gaan: door uitgestelde zorg omdat de ziekenhuizen zich alleen bezighouden met coronapatienten, waardoor het grootste gedeelte van het ziekenhuis niet gebruikt wordt, door sociaal psychische problemen zoals eenzaamheid, angst en stress – omdat ouderen geen bezoek meer krijgen, mensen worden ontslagen of hun bedrijf kapot zagen gaan, door scheidingen, huiselijke geweld, stijging van het gebruik van drugs en alcohol, zogenaamde afgeleide effecten.

Artsen en zorgmedewerkers vinden van wel!

Volgens artsen en zorgmedewerkers, maar ook wetenschappers is het aantal slachtoffers daarvan vele malen groter dan de coronadoden. Daar houdt het kabinet, maar kennelijk ook het RIVM, het OMT en zelfs deTweede Kamer geen rekening mee. Daar kijken ze van weg. Al deze afgeleide effecten hebbeneen ding gemeen: ze verzwakkenallemaal het immuunsysteem,waardoor mensen bijvoorbeeld eerder besmetworden, eerderopde IC komen en  eerder sterven. De vraag blijft: weegt dit tegen elkaar op?

Wat is erger, dit of de manier waarop dit wordt veroorzaakt? Dat de zogenaamde autotiteiten aan het begin van de pandemie iets hebben bedacht wat volgens hen de pandemie kon voorkomen of verkleinen, met oogkleppen oplopen. Dat ze alleen maar praten met aanhangers, mensen met een andere mening buitenspel zetten. Dat ze, hoewel er sinsdien duizenden nieuwe studies zijn uitgekomen, niet het lef hebben hun aanames (want meer is het niet) tegen het licht te houden. Dat ze te bang zijn voor  gezichtsverlies om andere mogelijkheden kritisch tegen het licht te houden, ook al loopen ze nu wellicht op een doodlopende weg.

Dan heb ik het nog niet eens over het gwauwel over het vaccin: hoewel je regelmatig hoort of leest dat het er eind dit jaar of anders begin volgend jaar er zal zijn, wil dat nog niet zeggen – zoals de Jonge keer op keer beweert – dat we dan zijn gered, maar dat zegt hij er niet bij. Als het vaccin er al komt, en als het dan ook nog eens werkt en geen bijwerkingen heeft, dan nog moeten we naar schatting nog minstens anderhalf jaar wachten tot iedereen ervan heeft kunnen ‘profiteren’. Hoeveel mensen hebben tegen die tijd niet het loodje gelegd? Een goed leider durft toe te geven als hij ongelijk had. Durft te zeggen ‘Het vaccin’ is NIET de enige optie om uit deze pandemie te komen, een gezond levenspatroon werkt beter’, ‘Het vaccin behoort geen staatsgeheim te zijn, dat gaat iedereen aan’, ‘We moeten onze zienswijze bijstellen als blijkt dat de maatregelen niet werken’, etc.

Stel dat de aereolen en niet de grote druppels de ooraak zijn…

Er is de laatste maanden ook veel gezegd over de aereolen. Met name Maurice de Hond riep herhaadelijk dat de anderhalve meter geen zin heeft als niet de grote druppels, maar juist de kleine (aereolen) de oorzaak zijn van de vele besmettingen en zieken. Dat is nogal een verschil, dat vergt dan ook een andere aanpak. De grote – door hoesten, spugen, zingen, juichen, etc. – komen inderdaad niet verder dan anderhalve meter, terwijl de aereolen meer dan tien meter kunnen overbruggen.

Als degekozen maatregelen niet de ellende voorkomen, maar juist verergeren of zelfs veroorzaken, gaan we dan toch verder met het aanscherpen van de maatregelen? Zouden we dan, als we weten dat dat nog meer slachtoffers gaat kosten, heel Nederland op slot goooien? Stel dat we als maatregel tegen teveel verkeersdoden, de limiet verhogen naar 150 kilometer, en dan blijkt dat het aantal verkeersdoden juist stijgt, gaan we dan een verplichte maximum snelheid van 170 kilometer instellen?

 

 

 

Leave a Reply