Breaking (old) news!

By 17 juli 2020 Uncategorized

De huidige regels voor het gebruik van bestrijdingsmiddelen in de reguliere landbouw stammen uit, schrik niet, 1952! Deze regels zijn gefundeerd op twee basisregels: (1) een maximum toelaatbare hoeveelheid gif op groente, fruit en bollen. (2) Geen maximum toelaatbare soorten gif. Sinds die tijd – bijna zeventig jaar – is dat aantal astronomisch gestegen en zijn de regels ongewijzigd. Hoe dat kan, lees je hier.

Volgens de laatste cijfers van het CBS over 2016 gebruikte de landbouw dat jaar 5,7 miljoen kilogram aan chemische gewasbescherming. Daarvan komt 2,8 miljoen kilogram voor rekening van schimmels en bacterien (bijna 3 procent minder dan in 2012), onkruidbestrijding en loofdoding nam bijna 1,5 miljoen kilogram voor zijn rekening (ruim 15 procent minder dan in 2012), en het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen ter bestrijding van insecten en mijten daalde met 26 procent, tot 96 duizend kilogram werkzame stof in 2016. Wel steeg het gebruik van chemische middelen voor overige gewasbeschermingsdoelen zoals slakkenbestrijding, plantengroeiregulatie en kiemremming en andere vormen van gewasbescherming. Dit laatste betreft vooral het gebruik van minerale olie tegen de overdracht van virussen en het gebruik van fosthiazaat om aaltjes te bestrijden.

Maar nu, midden in de coronacrisis, lijkt er toch iets te rommelen. Zo vond ik in de krochten van het wereldnieuws een berichtje dat de Gezondheidsraad van plan is iets aan dit onrecht te doen. Hoewel de biologische landbouw al decennia lang aantoont dat het helemaal niet zo moeilijk is om schoon te telen, dat het eigenlijk een grof schandaal is dat burgers die in de supermarkt hun boodschappen doen zonder het te weten groente en fruit in hun tas stoppen waarop soms wel tientallen bestrijdingsmiddelen kleven die er niet af te wassen zijn, lijkt niet alleen de Gezondheidsraad, maar ook minister van landbouw Carola Schouten van deze kankerverwekkende stoffen af te willen.

De Volkskrant schreef daar eind juni het volgende over: ‘Het Vervolgadvies gewasbescherming en omwonenden geeft richting  aan een discussie die al jaren voortsleept. Omwonenden van veelbespoten percelen − zoals lelievelden − maken zich zorgen over hun gezondheid, terwijl boerenbelangenorganisaties erop wijzen dat keihard bewijs voor de risico’s in Nederland nooit is gevonden. De raad schept nu duidelijkheid in dit onbesliste debat: in afwachting van verder onderzoek moet ‘streven naar een zo laag mogelijke blootstelling aan chemische gewasbeschermingsmiddelen het uitgangspunt’ zijn.’ 

Toe maar, daar zal deze sector wel een paar nachtjes van wakker liggen. ‘In afwachting van meer onderzoek’ ‘streven we er naar’ ‘een zo laag mogelijk’.. Dat zijn nog eens doortastende maatregelen. Dit artikel legt duidelijk uit waarom dat zo is: de boeren willen niet en wijzen alsmaar op gebrek aan duidelijkheid: ‘er is geen bewijs dat er enig verband is tussen ziektes als Parkinson en kanker en het gebruik van deze middelen. Elke keer is het verweer: er moet eeerst meer onderzoek woren gedaan..’

Er wordt, zoals dat heet, tijd gekocht. Om ongestoord door te kunnen gaan met het bespuiten van voedingsmiddelen met gifstoffen, blijkt dit een probaat middel. Dat dit mede een orzaak is van de meer dan 10 miljoen chronisch zieke mensen, lijkt voor de hand te liggen maar deert deze industriele tak niet. Maar nu is de Gezondheidsraad en minister Schouten het eindelijk zat: In 2030 mag er ‘nog maar’ een kwart! minder gif gespoten worden (Gezondheidsraad), ‘moet het gif tot een minimum beperkt worden’ (Carola Schouten). De vlag kan uit. Duidelijker en krachtiger kan het niet gezegd worden. Gezien de beproefde tactiek van het tijd kopen, en de ‘doortastende manier waarop onze overheid de afgelopen zeventig jaar te werk zijn gegaan, voorspel ik dat daar niets van terecht gaat komen. De vraag is maar of ik dat nog mee zal maken.

Een voorzichtig bewijs dat we van Carola Schouten weinig hoeven te verwachten, is echter dat ze in wil stemmen met het mede door de farmaceutische industrie zelf ontwikkelde rekensysteem waarbij de toegestane bijensterfte vanwege bestrijdingsmiddelen van 8% wordt opgehoogd naar 26%. Het is dat Follow the money daar achter kwam, anders had Schouten het lekker onder de pet gehouden. Maar waarom dat percentage? Omdat die 8% allang is achterhaald, tegenwoordig sterft er tussen de 20% en 30% sowieso. Door af te spreken dat er 26% mag sterven, voorkom je gedoe. Zo werkt dat in die landbouwkringen.

NB Het gekke is, ik heb echt uren gezocht naar video’s over ‘de gevaren van pesticides’, ‘hoeveel pesticides beatten groente en fruit’, etc. en ik heb geen enkele video kunnen vinden. Maar toen ik op de website van foodwatch ‘pesticides’ in tikte, kwam ik voldoende artikelen tegen die de gevaren en de manier van werken van de farmaceutische industrieen aan het licht brachten.

Leave a Reply