Monthly Archives: december 2017

De leugens van de farmaceutische industrie

By | Uncategorized | No Comments

Het verhaal dat je nu gaat lezen zal je niet blij of optimistisch stemmen, maar ik kan er niet omheen het te schrijven. Want het is een belangrijk verhaal.

De afgelopen week ging mijn blog over medicatie voor maagzuur. Teveel maagzuur beweren de makers, te weinig maagzuur zo schrijven steeds meer onafhankelijke wetenschappers. En dat is, in sommige gevallen, een verschil van leven of dood.

Hoe het begon?

Wat is het geval? Begin vorige eeuw werd het fundament gelegd voor de geneeswijze waar we hier in het Westen, en trouwens gaandeweg overal in de wereld, mee opgescheept zitten. Het is een geneeswijze die gebaseerd is op synthetische medicijnen, patenteerbare, synthetische medicijnen en symptoombestrijding. Dat hebben we te ‘danken’ aan J.D. Rockefeller, een schatrijke Amerikaanse ondernemen, die fortuin had gemaakt in de olie. In die business werd gewerkt met patenten. Hij bedacht een briljant idee: Als we die blauwdruk nu eens over ons gezondheidssysteem leggen – want iedereen wordt wel eens ziek en heeft dus medicijnen nodig – dan is dat kat in t bakkie. En, zo dacht hij verder, als we er dan ook voor zorgen dat niet de homeopathie (geneeskunde met behulp van natuurlijke medicijnen gebaseerd op vinden en bestrijden van de oorzaak), maar de allopathie (geneeskunde met behulp van synthetische medicijnen, gebaseerd op het bestrijden van de symptomen) het ware gezondheidsgeloof wordt, dan wordt het helemaal lachen. Omdat we de oorzaak ongemoeid laten, de ziekte steeds weer terugkeert, en er dus ook steeds weer medicijnen nodig zijn.

Hoe pakte hij dat aan? Simpel: Hij gaf de Amerikaanse (en later ook de Europese) universiteiten (opleidingsinstituten voor artsen) de keus: Doe je mee of niet? Deed je mee, werd je vorstelijk beloond, zo niet dan werd je vergunning afgepakt. En zo geschiedde. Rockefeller werd nog schat-hemeltje-rijker en wij zitten met de gebakken peren. Al realiseren de meeste mensen niet wat voor gevolgen dat had voor hun gezondheid.

Dus wordt het hoog tijd hen dat eens haarfijn uit te leggen.

Patenteerbare medicijnen

Waarschuwing vooraf: Het gaat dus om synthetische, patenteerbare medicijnen. Deze worden ontwikkeld, gefabriceerd en op de markt gebracht door een (klein) aantal megagrote multinationals die niet alleen arbeiders in dienst hebben, maar ook wetenschappers, lobbyisten, journalisten, etc. op de loonlijst hebben staan. Deze bedrijven zijn zo machtig dat ze zelfs landen onder de duim hebben. Dat doen zij niet met jouw gezondheid in gedachten, nee, het gaat hen louter om winst, om hun aandeelhouders tevreden te stellen en te houden. Dat betekent in de praktijk dat het er dus niet om gaat om zo goed mogelijk werkende medicijnen te ontwikkelen, maar medicijnen die de schijn wekken te genezen. Dat is een belangrijk verschil.

Wetenschappers

Deze mensen, die op de loonlijst van een farmaceutisch bedrijf staan, ontwikkelen steeds weer nieuwe medicijnen, onder steeds weer nieuwe namen voor steeds meer geld. Een mooi voorbeeld: Kankermedicijnen. De melkkoe van deze genees’kunde’; De huidige chemotherapie kost een slordige 7.000,- tot 13.000,- euro per kuur. De modernste medicijnen kosten al gauw meer dan een ton.

Verder doen ze onderzoek, publiceren deze onderzoeken in vooraanstaande bladen en vermelden daarin – net als bij de voedingsindustrie bon ton is – de voordelen en verzwijgen de nadelen. Om deze onderzoeken gepubliceerd te krijgen, moet je een waanzinnige zak geld meenemen. Deze bladen worden gelezen door externe werknemers van het bedrijf: artsen, chirurgen, etc.

Marketeers

De marketeers doen ongeveer hetzelfde werk: ze versterken de voordelen, en verzwijgen de nadelen en verpakken het in een mooie product en een dito verhaal. Dat verhaal wordt verteld op televisie, in nieuwsprogramma’s, bladen, etc., en bekeken, gelezen of onbewust ondergaan door de gewone man, jij en ik. En wij geloven het.

Journalisten

Voor de duidelijkheid, ook deze journalisten worden betaald door de farmaceutische industrie. Zij schrijven naar aanleiding van nieuwe medicijnen, nieuwe onderzoeken, etc. een verhaal dat er voor moet zorgen dat iedereen die dat leest denkt: zo, dat is een goed verhaal. Dat medicijn wil ik ook! Helaas geldt ook voor dit verhaal dat het natuurlijk niet klopt; het beschrijft de wonderen die het medicijn verricht, niet de nadelen, de bijwerkingen zeg maar, of gewoon de waarheid.

Lobbyisten

Dan heb je nog de lobbyisten. In Brussel staan tegenover 1 politicus 40 lobbyisten dagelijks klaar. Deze werknemers storten zich massaal op de mensen die de wetten maken, de politici en proberen hen er van te overtuigen dat hun middel fantastisch is en het waard om veel geld in te investeren. Dat er geen enkel middel wordt geschuwd om hun belang wettig geregeld te krijgen, spreekt voor zich. Dat strekt zich niet alleen uit tot de overheid, maar ook tot de justitiele macht. Hoe machtig deze mensen zijn, blijkt uit het verhaal van de glysofaat (zie onder), of uit hoe er onlangs in Italie een wet is doorgedrukt die ouders er toe dwingt om hun kinderen voor hun 16de te onderwerpen aan 10 nieuwe vaccins (56 doses) op straffe van verwijdering van school. Je mag wel weer naar school als je per vaccin 500,- betaald.

Ambassadeurs

Dat zijn er de geneesheren en –dames waar wij direct mee te maken hebben. De (huis)artsen, doctoren en verpleegsters in ziekenhuizen, etc., de mensen die de medicijnen voorschrijven en uitdelen. Deze mensen worden niet alleen betaald voor hun diensten in de vorm van bonussen, maar ook gefêteerd op dure reisjes naar symposia, waar wordt uitgelegd hoe indrukwekkend de nieuwste medicijnen zijn. Een mooi voorbeeld is mijn voormalige huisarts die me regelmatig belerend toesprak en zei dat ik toch echt dagelijks mijn voorgechreven pantoprosol moest nemen. Lees mijn laatste blog over Brandend maagzuur en je snapt wat ik bedoel.

Deze geneesmensen zorgen er ook nog eens intern voor dat iedereen in de pas blijft lopen; als je als goed bedoelend arts een patiënt een ander dan voorgeschreven medicijn adviseert, wordt je tot de orde geroepen (zeker als het een natuurlijk onpetenteerbaar medicijn is). Het is eigenlijk nog erger, huisartsen zijn eigenlijk verslaafd aan de allopathische geneeswijze; ze weten niets van mogelijk gezondere alternatieven (zoals voeding), en willen daar ook liever niets van weten. Dat ondanks het feit dat ze gezworen hebben hun patiënten datgene te bieden wat het beste voor hen is.

Houd mij ten goede, ik beweer niet dat alle mensen die zich bezig houden met het weer gezond maken van zieke mensen, corrupt of crimineel zijn. Ik beweer wel dat deze mensen in het goede geloven, naïef zijn of gewoon niet zelf kunnen of willen (of durven) nadenken vanwege de maandelijkse slarisstrook. Misschien ook omdat ze denken niets te kunnen bijdragen aan een betere wereld. Sterker nog alternatieve geneeswijzen worden uitgelachen, belachelijk gemaakt of charlatans genoemd.

Ja, die Rockefeller heeft het goed voor elkaar.

Medicijnen goedkeuren

Dan heb je nog de instellingen die beslissen welke medicijnen het recht krijgen om op de markt gebracht te worden. Dit traject is zo duur dat alleen de multinationals (en de overheid) het kunnen betalen. En dat kunnen ze betalen omdat ze met deze vaak nepmedicijnen zoveel geld hebben binnen geharkt dat het tegen de muren op klettert. Dus stel dat jij morgen een medicijn ontwikkeld dat in een klap aan alle ziektes in de wereld een einde maakt, zal dat nooit op de markt komen omdat je het niet kunt betalen. Er zijn overigens nog meer redenen waarom dat nooit zal gebeuren: niemand zal je geloven, of je wordt vermoord (omdat de farmaceutische industrie niet wil dat hun schip met goud vergaat).

Hoe gaat dat keuren dan in zijn werk? Elk nieuw medicijn dat wordt ontwikkeld moet na een (relatief) korte periode van testen, worden goed gekeurd. Daarbij worden de bijwerkingen voor het gemak buiten het onderzek gelaten, dat blijkt pas later, als miljoenen mensen het al gebruiken. Dat daarbij de kwaliteit minder een rol speelt, dan het bedrag dat deze bedrijven de FAD (Amerikaans bedrijf dat medicijnen de vergunning (patent) betalen om het op de markt te brengen) moeten betalen, blijkt uit een grootschalig Engels onderzoek: Slechts 12 procent van alle medicijnen werkt! De resterende 88% kun je onderverdelen in ‘neutraal’ (Je wordt er niet beter van, maar ook niet zieker) en ziekmakend (het verergert de kwaal, je wordt er ziek van of je gaat er simpelweg aan dood). In Amerika sterven jaarlijks 140.000! mensen door medicijngebruik.

En de rest

Daaronder schaar ik alle anderen dan boven beschreven, dus ook jou als lezer. Wij, zeg maar de consument, gaan daar massaal in mee. We slikken de medicijnen voor zoete koek, weten niet beter of chemo is de enige manier om van kanker te herstellen en niet dood te gaan, of durven niet zelf na te denken over andere alternatieven. Ook al sleep je maandelijks een plastic tas vol pillen en poeders mee uit de apotheek. Het nieuwste idee van de overheid is om niet maandelijks, maar jaarlijks al je medicijnen op te halen.

Marktmechanisme en marketing

Dit briljante systeem, waar marktmechanisme en marketing hand in hand gaan, is gebaseerd op angst en een blind vertrouwen in de geneeskracht van onze georganiseerde geneeskunst bij de consument. Als je kanker krijgt, houd je je vast aan de veronderstelde kracht, kwaliteit en oprechtheid van de dokters, verpleegsters, huisartsen, etc. Zij hebben het beste met je voor, weten precies wat ze doen en zijn dus te vertrouwen. Zo erg dat er verder geen keus is, of wordt gemaakt. We zijn allemaal bang om dood te gaan, en alleen de huisarts, verpleegster en chirurg kunnen ons daarvan redden. Niemand ziet dat er steeds meer mensen sterven aan ernstige ziektes met kanker voorop. De nieuwste schattingen zijn al 1 op 2 mensen krijgt met kanker te maken. Opzettelijk en doelbewust gesjoemel met cijfers houdt dit vertrouwen intact.

Als je – om een voorbeeld te geven – binnen vijf jaar aan kanker dood gaat, word je meegeteld als iemand die is overleden aan de ziekte kanker. Als je een dag na die vijf jaar het loodje legt, word je niet als kankerslachtoffer geregistreerd. Het belangrijkste doel van de dure kankermedicijnen is dan ook om je minimaal 5 jaar in leven te houden. Daarmee suggereren ze dat je niet aan kanker bent overleden (Wat dus een leugen is). Er wordt (nog meer) gelogen (Minder mensen sterven aan kanker), met prijzen gegoocheld (een oud medicijn dat 13,50 kostte, werd onlangs gekocht en voor 750,- opnieuw in de markt gezet. Dat is 5000% meer), of gedreigd: ‘Als je geen chemo gebruikt, ga je absoluut dood’. Het geen natuurlijk eveneens niet waar is, want iemand die kanker krijgt en niets doet, heeft 75% meer kans te overleven dan iemand die aan de chemo dood gaat. Als je in plaats van chemo kiest voor een gezonder leven (Je gaat meer bewegen, aangepaste voeding, etc.) word je kans om te overleven nog groter. Toch blijven we ons vast klampen aan dit dodelijke gif. Overigens: Het klopt, chemo doodt de kankercellen, maar beschdigtgezonde cellen zodanig dat de kanker bij de meeste mensen op termijn gewoon weer terug komt.

De multinationals nemen de macht

Onlangs werd het bestrijdingsmiddel Glyfosaat door Europa op het nippertje opnieuw goedgekeurd. Met een krappe meerderheid werd het voorstel aangenomen. Het mag van Europa nog vijf jaar ongestoord worden gebruikt. Hoewel onafhankelijke wetenschappers klip en klaar bewezen dat dit door Monsanto ontwikkelde middel niet alleen ons lichaam (door het eten van planten die bespoten zijn) ziek maakt, maar ook ons milieu (water en grond) grondig vergiftigd, waardoor je ook ziek kunt worden en sterven, stemde Nederland voor. Als Nederland dat niet zou doen, zo dreigde Monsanto, eisen we een miljard euro. Dat is de wereld waarin wij leven.

Ja, wat kunnen we anders?

Een goede vraag, maar deze is simpel te beantwoorden. Geloof al die verhalen van op je geld beluste instanties niet, maar ga zelf op onderzoek uit. Informeer je, check beloftes, onderzoeken en uitspraken op waarheid, zoek uit wie iets geschreven heeft – is hij onafhankelijk of werkt hij voor een farmaceutisch bedrijf of een daaraan gelieerde instelling (bijvoorbeeld een huisarts of ziekenhuis) – en trek je eigen conclusie. Ben je voor het bestrijden van symptomen, of ga je liever voor het wegnemen van de oorzaak? Geloof je meer in nieuwerwetse synthetische, of in natuurlijke medicijnen waar ons lichaam al zijn hele leven aan gewend is?

Jij mag het zeggen?

 

 

 

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen