Monthly Archives: september 2015

De supermarkt is safe?

By | Uncategorized | No Comments

Ekoplaza, de enige 100% biologische supermarkt van ons land, heeft zich op diverse manieren aan het boek verbonden; zo staan we binnenkort in hun blad, ga ik een blog schrijven, nemen ze boeken af en ga ik presentaties doen in hun winkels. In de woorden van Erik Does, directeur van Ekoplaza: ‘Als ik ergens in geloof, ga ik er 100% voor, en hier geloof ik in. We zullen eens kijken hoe we dat vliegwiel aan kunnen jagen’

Gisteren was het zo ver, Read More

Ziek door geraffineerde suiker.

By | Uncategorized | No Comments

Kinderen die veel industriële frisdrank, fruitdrank of appelsap drinken, hebben meer kans om astma te krijgen, dan kinderen die deze dranken niet drinken. Dat houdt zo goed als zeker verband met de geraffineerde suiker, suiker dus die dankzij tientallen bewerkingen en chemische toevoegingen, van natuurlijke suiker is omgetoverd tot de mooie witte suiker die we in onze koffie en thee strooien.

Voor tieners was al in eerdere studies een link gelegd tussen geraffineerde suikerhoudende dranken en astma. Maar wetenschappers in New York hebben onlangs een onderzoek onder bijna tweeduizend kinderen van 2 tot 9 jaar afgerond met de conclusie dat kinderen die per dag meer dan vijf glazen geraffineerde suikerhoudende drank drinken, ook vijf keer zoveel kans hebben om astma te krijgen, dan kinderen die minder dan één glas per maand kregen.

Eens per week frisdrank zorgt voor meer kans op astma

Als kinderen één, twee of drie keer per maand een glas suikerhoudende drank naar binnen werken, maakte dat heel weinig uit, maar vanaf eens per week ging het risico op astma drastisch omhoog. Dat wetenschappers tot deze conclusie kwamen, is niet verrassend. Sinds de jaren tachtig neemt het aantal mensen met astma, net als de consumptie van geraffineerde suikerhoudende dranken, toe. De wetenschappers van deze studie vermoeden dan ook dat dit met elkaar te maken heeft. In Nederland hebben ruim 100.000 kinderen tot 14 jaar astma, elke dag komen daar 73 kinderen bij.

Vruchtensappen is beter

Geraffineerde suiker zit tegenwoordig steeds meer in producten die speciaal ontwikkeld zijn voor kinderen. Deze suiker wordt, onder steeds meer verschillende benamingen, in deze producten gestopt omdat het er voor zorgt dat wij, maar ook onze kinderen, daar steeds meer van gaan drinken. Het werkt namelijk verslavend, zelfs net zo verslavend als cocaïne.

De meest schadelijke geraffineerde suiker – veelal in combinatie met nieuwerwetse suikervervangers waarvan het kankerverwekkende aspartaam de meest beruchte is – komen we niet alleen tegen in industriële (fris)dranken zoals Fanta en cola – beiden ontwikkeld en verkocht door de Coca-Cola Company – maar ook in talloze andere producten die speciaal gemaakt zijn voor kinderen. Daarbij kun je denken aan kauwgum, allerlei soorten snoep, ijs, repen, toetjes, etc. Kinderen zijn de laatste jaren een steeds belangrijkere doelgroep geworden van de voedingsindustrie; ze houden erg van zoet, kennen de gevaren van deze producten nog niet en hebben thuis een belangrijke stem als het over eten en drinken gaat. Bovendien verschaft het ouders vaak ook een mooi alibi om zichzelf  te goed te doen aan deze ongezonde en zelfs schadelijke producten.

Naast astma, leidt dit tot overgewicht, diabetes en zelfs kanker.

Ondanks deze verschrikkelijke gevolgen, blijft de industrie deze stoffen gewoon gebruiken. Het is zelfs zo erg dat je in vrijwel elke middelbare school automaten ziet staan die met deze producten gevuld zijn. Dat terwijl er zoveel gezondere, lekkere en zelfs goedkopere alternatieven voor handen zijn. Wil je daar meer over weten, blader dan eens in Niet Te Verteren.

 

Het nieuwe toverwoord is ‘duurzaam’. 

By | Uncategorized | No Comments

Onder het mom van Doe maar lekker duurzaam organiseren de Nationale Postcodeloterij, Unilever en Albert Heijn een actie waarbij je zogenaamde duurzame maaltijden kunt winnen. Alle leden van de Postcode Loterij kunnen gratis duurzame producten van Albert Heijn uitproberen. De actie moet de Nederlandse consument motiveren om duurzamer te eten.

Ja maar, denk ik dan, hier klopt iets niet. Unilever, Albert Heijn, duurzaam. Dat is op z’n minst een vreemde combinatie.

‘Duurzamer eten kan een enorm verschil maken voor mens, dier en milieu’, aldus Imme Rog, managing director van de Nationale Postcode Loterij. ‘Wij voelen een grote verantwoordelijkheid om een massale beweging naar duurzamer eten in gang te zetten.’

Rog noemt de actie het grootste initiatief in Nederland op dit vlak. ‘De actie past bij de missie van de Nationale Postcode Loterij, het werken aan een meer duurzame en rechtvaardige wereld.’

Prachtige woorden, maar weet Rog dan echt niet dat duurzaam absoluut niet past bij partijen als Albert Heijn en Unilever? Weet hij eigenlijk wel wat duurzaam inhoudt? Natuurlijk weet hij dat, maar kennelijk is de NPL uit hetzelfde verrotte hout gesneden als de voedingsindustrie; geld steunt geld!

‘Steeds meer Nederlanders (49%) vinden duurzaam eten belangrijk , alleen zien we dat niet altijd terug in het boodschappenmandje’, zegt Anniek Mauser van Unilever. ‘Twee derde van de consumenten let er bij het winkelen in de supermarkt nog niet op of de producten die ze kopen duurzaam zijn. Deze landelijke actie laat zien hoe eenvoudig het is om te eten met oog voor mens, dier en milieu.’

Zij zegt eigenlijk met zoveel woorden dat als je duurzaam wil eten en drinken, je bij Unilever en Albert Heijn moet zijn, en – voor alle duidelijkheid – niets is natuurlijk minder waar. Elk woord, elke komma en zeker elke uitroepteken die uit de mond van een marketeer, wetenschapper of directielid verbonden aan de voedingsindustrie komt, is doorgaans gelogen of op z’n minst een verdraaide waarheid; Dus hoezo duurzaam?

‘Als je écht structureel een duurzame beweging in gang wilt zetten dan moeten we dat samen doen’,zegt Imke van Gasselt van Albert Heijn. ‘Daarom is het zo mooi dat we met drie grote partijen de krachten bundelen. Ik hoop van harte dat dit initiatief hét zetje is waarmee we ons land laten proeven dat duurzaam eten écht naar meer smaakt.’

Kom op zeg, denk na. Dit is de groots mogelijke lariekoek. Het enige wat bij Albert Heijn naar meer smaakt is geld; klandizie, omzet en winst.

Wat is eigenlijk duurzaam?

Maar wat is dat eigelijk, duurzaam? Als je het over duurzaam hebt, denk je aan een schoon milieu, waar pesticiden, uitgewoonde grond en planten niet voorkomen; Dan denk je aan blije dieren die genoeg ruimte hebben, die gezonde kost te eten krijgen en die een lang en prettig leven leiden. En je denkt aan gezonde mensen, die natuurlijke producten eten waar geen ziekmakende ingrediënten in zitten. Kom daar maar eens om bij de producenten en retailers van de voedingsindustrie.

Duurzaam betekent ook duurder, omdat het gepaard gaat met meer liefde, meer aandacht, meer ruimte, etc. Terwijl het de voedingsindustrie juist gaat om minder kosten, want meer winst. Dat deze producten daar aan ondergeschikt zijn gemaakt, is volgens vele wetenschappers een understatement;

Niets duurzaam! Gelul, bullshit! Hoe mooi de missies en visies van deze machtige partijen ook mogen klinken, niets dragen ze bij aan een gezondere wereld voor dieren en mensen. In tegendeel: voor de producen gebruiken ze spotgoedkope in laboratorium ontwikkelde grondstoffen die ons lichaam niet herkent, waar het niet mee om kan gaan, waar we dus ziek van worden. Voor het vlees gebruiken ze dieren die vol gespoten worden met antibiotica, hormonen en andere medicijnen om maar zo snel mogelijk te groeien, zodat ze al binnen een jaar in de gaskamer eindigen. Van dit vlees en deze vleeswaren worden we trouwens ook ziek.

Voor de goede orde duurzaam is in dit geval niets meer of minder dan gebakken lucht; geen regel of wet omschrijft wat het inhoudt, dus kun je er mee sjoemelen zoveel je wilt. Duurzaam is het lokkertje!

Maar misschien wel het aller gekste van alles is dat niemand – onze overheid niet, het Voedingscentrum niet en helaas ook wij, de consument niet altijd – deze partijen maar een strobreed in de weg legt. Ze mogen rustig roepen dat ze zich inzetten voor een duurzame wereld. We geloven het en vergeten al onze goede voornemens als er iets te winnen is, bijvoorbeeld een duurzame maaltijd met stoffen die alles behalve gezond voor ons zijn, maar wel veel geld opleveren. Dat is duurzaam anno 2015 als het aan deze drie partijen ligt. Na de grond, de dieren en wij, mensen, is nu de taal aan de beurt, want ook het begrip duurzaam wordt met deze actie uitgewoond. Hoe lang trappen we daar nog in?!

 

Hoe de voedselindustrie ons misleidt (deel 2).

By | Uncategorized | No Comments

De blog hiervoor ging over hoe de voedingsindustrie ons misleidt door de waarheid over producten die ze produceren op allerlei manieren onder het tapijt te vegen.

Vorige week ben ik, vlak voor de presentatie van Niet Te Veteren, naar de kapper geweest. Mijn kapster bleek heel geinteresseerd in gezonde voeding en had daar ook wel gedachten over, ‘maar’, zei ze, ‘je krijgt zoveel tegenstrijdige informatie dat je niet meer weet wat je moet geloven’. ‘Dat komt’, zei ik, ‘omdat de voedselindustrie met opzet de publieke opinie misleidt. Zestig procent van de informatie die we krijgen over voeding, komt van de voedingsindustrie zelf. Het is de op twee na grootste industrie, dus kunnen ze kopen wat en wie ze willen, inclusief wetenschappers.’

Neem nu de laatste ‘grap’: Foodwatch kwam naar buiten met een rapport over de slechte kanten van zes e-nummers. Hoewel deze bepaald niet de ergste zijn, kreeg dat rapport nogal wat aandacht. Voor Albert Heijn reden om alle producten waar die zes in zitten uit de schappen te bannen. Big news, maar weet je om hoeveel producten dat gaat? Dertig! Nou nou, tut tut! Maar veel mensen zullen denken: Wat goed van Albert Heijn. Zo werkt dat!

De Amerikaanse tak van Friends of the Earth legde juni dit jaar in het rapport Spinning Food nog een paar misleidingstactieken van de voedselindustrie bloot. Wat kunnen we daar, hier in Nederland, van leren.

Tactiek 1. Schakel een belangengroep in.

Edward Bernays wordt wel de vader van de moderne PR genoemd. Hij zette de toon toen hij een team van dokters in huurde om de zogenaamde voordelen van spek bij het ontbijt te promoten. Hij vergat hierbij te vermelden dat de dokters betaald werden door de varkensindustrie. Dit was de eerste keer dat een belangengroep werd opgezet die lijkt te werken in het algemeen belang, maar slechts de belangen van de industrie behartigt: mee winst!

Sindsdien worden ze veelvuldig ingezet om jouw vertrouwen te winnen. In totaal ging er vorig jaar in Amerika 126 miljoen dollar naar veertien van dergelijke belangengroeperingen.

Tactiek 2. Bouw je eigen website

Maar je kunt natuurlijk ook belangengroepen bedenken. Zo gebruiken grote bedrijven websites en platforms die de schijn wekken van onafhankelijkheid, maar die juist keiharde bedrijfs-PR verspreiden. GMOAnswers.com is zo’n website. De website pronkt met de claim dat onafhankelijke experts, veelal topwetenschappers, in hun vrije tijd vragen beantwoorden, omdat ze het belangrijk vinden dat mensen goed voorgelicht worden, maar achter de schermen zijn het de usual suspects, zoals BASF, Monsanto en Syngenta, die de site hebben opgericht. En veel van de betrokken wetenschappers – wat een verrassing – werken voor een van deze bedrijven. Dat die antwoorden positief uitpakken voor de voedingsindustrie, is natuurlijk buiten kijf.

Tactiek 3. Koop je eigen wetenschappelijk bewijs en zaai verwarring

Leidinggevenden van een tabaksgigant schreven in een beroemd memo over de communicatiestrategie in 1969 al: “Twijfel is ons product. Dit is de beste manier om te concurreren met de ‘bewijslast’ die zich in de hoofden van het publiek heeft opgebouwd”.

Dat deze tactiek tegenwoordig nog steeds werkt, bleek deze maand weer eens toen The New York Times kwam met de onthulling dat Coca-Cola onderzoek heeft gefinancierd waaruit zou blijken dat teveel eten en het drinken van frisdranken niet de hoofdoorzaak van obesitas is. Deze boodschap wordt, niet verrassend, verspreid door de belangengroep Global Energy Balance Network, die vorig jaar 1,5 miljoen dollar van Coca-Cola ontving.

Tactiek 4. Sponsor overheidsprogramma’s

Niet alleen in de VS weet de voedselindustrie zichzelf in overheidsprogramma’s te wurmen, in Nederland gebeurt dat ook. Het Convenant Gezond Gewicht en het deelconvenant Jongeren op Gezond Gewicht, opgericht om de golf van obesitas in Nederland tegen te gaan, ontvangen geld van de voedingsindustrie. De voorzitter Rosenmöller is in zijn nopjes met die sponsoring: ‘De publiek-private samenwerking is heel geschikt om het probleem van overgewicht aan te pakken’. Maar het lijkt er meer op dat bedrijven als Coca Cola, Mars en Nutricia het overheidsprogramma gebruiken om hun laagwaardige voedselproducten de scholen binnen te krijgen. Het vermoeden van belangenverstrengeling wordt versterkt doordat bij adviesbureau Schuttelaar en Partners het secretariaat van het Convenant huist en zij ook de maatschappelijk communicatie voor grote bedrijven uit de voedingsindustrie verzorgen.

Tactiek 5. Breng tegenstanders in diskrediet

Enkele decennia geleden onderzocht Tyrone Hayes van de Universiteit van Berkeley in opdracht van Syngenta de effecten van het bestrijdingsmiddel atrazine op amfibieën. De resultaten duidden op een hormoonverstorende werking van dit herbicide. Door de negatieve resultaten raakte hij gebrouilleerd met Syngenta en onderzocht hij op eigen voet verder. Met keer op keer hetzelfde resultaat: atrizine is gevaarlijk voor mensen.

Als reactie vroeg Syngenta Don Coursey, een professor aan de Universiteit van Chicago, om tegen een uurloon van 500 dollar! per uur economische analyses te maken die de noodzaak van atrazine aantoonden Bovendien wendde het bedrijf haar invloed en geld aan om deze pro-atrazine artikelen in de media gepubliceerd te krijgen. Tenslotte kocht het bedrijf zoektermen op Google, zoals ‘Tyrone Hayes’ en ‘atrazine frogs’, op om de informatieverstrekking op internet te kunnen controleren. Nogmaals, zo werkt het.

Tactiek 6. Lobby

Foodwatch en CEO houden zich al jaren bezig met een campagne waarin ze oproepen tot een kleurcodering van voedingsproducten: groen is goed en rood is fout. Op die manier weten consumenten in één oogopslag waar ze aan toe zijn. Dit voorstel heeft het echter niet gehaald in het Europese Parlement. In plaats daarvan kozen de parlementariërs in 2010 voor het door de industrie aangedragen alternatief van het weergeven van ‘aanbevolen dagelijkse hoeveelheden’ op de verpakking. Geen toeval, want de industrie had circa 1 miljard euro uitgegeven aan lobby-praktijken. In Brussel staan tegenover 1 parlementarier, 40 lobbyisten!

Ook was geld besteed aan wetenschappelijk onderzoek om hun systeem te ondersteunen. De ngo European Food Information Council (EUFIC) bekeek het nut van labellen van verpakkingen, maar onderzocht alleen de alternatieven van de industrie en vergeleek die niet met de voorgestelde kleurcodering. De wijze waarop het onderzoek is uitgevoerd werd bepaald door een medewerker van EUFIC, en laat EUFIC nou geld hebben ontvangen van de voedselindustrie.

Een Australische studie die wel de kleurcodering met het alternatief van de voedselindustrie vergeleek, liet zien dat de consument vijf keer beter het gezonde alternatief eruit pikte met de kleurcodering. Ondanks dit duidelijke resultaat stuurden de bedrijven regelmatig e-mails naar de parlementariërs met ‘stemadvies’ voor hun alternatief.

Tactiek 7. Beïnvloed de media

Daarbij spelen de media, ook dat is geen verrassing, een doorslaggevende rol. Bijvoorbeeld door biologische voeding door het slijk te halen. Zo bestempelde The New York Post in het artikel De tirannie van de biologische moedermaffia moeders die hun kinderen gezond biologisch voeden als snobistisch en elitair. Met een glimlach om de mond is er te lezen: “Biologisch voedsel is niet automatisch beter. Het is een term die is ingelijfd en gemanipuleerd tot een miljardendollarindustrie door sommige van de grootste voedselbedrijven in Amerika”. In Slate verscheen het veel gedeelde artikel Organic Schmorganic, dat concludeerde dat biologisch voedsel geen gezondheidsvoordelen heeft en conventioneel voedsel geen teveel aan schadelijke pesticiden bevat. En veertig kilo geraffineerde suiker is goed voor je. Gelukkig kwamen Engelse wetenschappers eind vorig jaar met de voor de hand liggende en logische conclusie dat biologische voeding (veel) gezonder is dan industriele, dus bewerkte voeding. Hoe kan dat toch?

The New York Post baseert zich op een rapport van Academics Review, een organisatie waar zogenaamde  ‘echte’ wetenschappers de zogenaamde ‘waarheid’ boven tafel brengen. Zij hekelen de ‘misleidende marketingpraktijken’ van de biologische industrie die erop gericht zijn de consumenten ‘valse en misleidende’ informatie over niet-biologisch voedsel te geven. Echte bewijzen hiervoor geven ze echter niet.

Een van de hoofdrolspelers bij Academics Review is Bruce Chassy, iemand die nauw betrokken is bij GMOanswers.com, onderzoeksgelden ontving van Monsanto, Genencor en Amgen en in de Raad van Bestuur van de American Council on Science and Health (ACSH) zit. Deze instelling ontvangt geld van onder andere Syngenta en Bayer CropScience. Hij is geregeld in de media terug te vinden met een standpunt dat overeenkomt met de belangen van de industrie.

Concluderend

Het gaat de voedingsindustrie niet om gezonde mensen, maar om zoveel mogelijk winst. Daarvoor gaan ze heel ver. En aangezien ze bulken van het geld, ‘kopen’ ze gewoon hun gelijk, ondanks al die vervelende bijwerkingen zoals kanker, hart- en vaatziektes en diabetes.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Leef (veel) langer zonder geraffineerde suiker en andere toevoegingen

By | Uncategorized | No Comments

Ik mag het niet zeggen, maar doe het toch: ‘gezonde voeding is sterker dan kanker’. Dat wordt nog eens dubbel onderstreept door Radicale Remissie, de Nederlandse vertaling van de titel van het boek geschreven door Dr. Kelly Turner.

Het gebeurt wel eens dat een kankerpatiënt spontaan geneest (spontane remissie). Artsen noemen dat toeval. Maar in haar boek, waarin ze verslag doet van haar onderzoek onder een grote groep mensen die spontaan genazen, toont Dr. Kelly Turner aan dat dat helemaal geen toeval is. Juglen Zwaan las het en stuurde mij in zijn nieuwsbrief een samenvatting. Daarop is deze blog gebaseerd.

Dr. Kelly Turner deed grootschalig onderzoek naar het hoe en waarom van deze spontane genezingen. Zij ontdekte dat daarbij 57 factoren regelmatig terugkwamen. Van deze 57 factoren bleken er 9 telkens terug te komen bij elke persoon die genezen was. Ze ontdekte dat een heel belangrijke factor voeding was. Al deze mensen hadden, toen ze wisten dat ze kanker hadden, hun voedingspatroon drastisch omgegooid; Zo verminderden ze de consumptie van suiker, vlees en zuivel of stopten daar helemaal mee. Ook zijn ze meer groente en fruit gaan eten, waarbij ze vooral kozen voor de biologische variant. Als laatste verruilden ze kraanwater voor gefilterd water.

Koemelk

Koemelk is een aanjager van kanker. De eiwitten in melk, zoals caseïne, worden in diverse onderzoeken in verband gebracht met kanker. Volgens Dr. Kelly Turner gaat dit zelfs zo ver dat onderzoekers kanker aan en uit kunnen zetten door ze wel of geen caseïne te geven. Bovendien bevat koemelk vaak de ontstekingsbevorderende  Omega-6 vetzuren, terwijl we juist de Omega-3 vetzuren hard nodig hebben. De biologische variant bevat vooral deze Omega-3 vetzuren.

Groente en fruit

Verder zijn, zo ontdekte ze, groente en fruit een belangrijke anti-kanker factor. Ook daarvoor geldt: kies voor de biologische variant, want die is vrij van pesticiden. Vooral de combinatie van gekookt en rauw blijkt een krachtig medicijn te zijn. Als je daarnaast dagelijks een half uur lichamelijk actief bezig bent, verhoog je daarmee de kans op genezing (of voorkoming) van kanker nog meer.

(Geraffineerde) suiker

Maar de belangrijkste aanpassing was het weglaten of drastisch verminderen van (geraffineerde) suiker. Dat klinkt logisch, want kankercellen zijn dol op deze suikers. Schokkend is dat kankercellen 10 tot 50 keer meer glucose consumeren dan gewone cellen. En aangezien de producten die je in de supermarkt koopt vol zitten met door de industrie toegevoegde suiker – die steeds weer onder een andere naam opduiken – lijkt het vervangen van deze producten door biologische een veel beter medicijn te zijn dan chemo. De meest beruchte is Glucosefructosestroop. Deze suiker wordt gehaald uit mais en is spotgoedkoop, lang houdbaar en veel zoeter dan gewone suiker. Saillant detail: In Amerika wordt mais op grote schaal gesubsidieerd.

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen