Een gezonder kind in 7 stappen?

LEES NIET TE VERTEREN

voor een fitter, slimmer, alerter, slanker, gezonder kind

#YUMMY

Kick binnen 5 dagen af van toegevoegde suikers.

EEN GEZONDER EN EN FITTER KIND?

dat kan in 7 stappen met mijn boek

#STOPDEVERLEIDING

Versterk je immuunsysteem

Hoe ver reikt de arm van de industrie?

By | Uncategorized | No Comments

In mijn blogs komt minimaal een vleugje informatie langs dat aangeeft hoe we met z’n allen besodemieterd worden; door de voedingsindustrie, de farmaceutische industrie, de overheid. Maar ook door zogenaamde onafhankelijke partijen als KWF, Obesitas stichting, etc. Maar daar houdt de macht van het grote geld niet op. Onlangs kreeg ik een blog van Juglen Zwaan (zie tekst hieronder) binnen over hoe lang die lange arm eigenlijk is. Maar wat kan je er tegen doen? Wie mijn blogs regelmatig leest weet heel goed wat te doen. Voor wie hier voor het eerst is, lees ook de conclusie…<!–more–>

Blog Juglen

‘De afgelopen week ben ik op vakantie geweest in Spanje. Ik kwam erachter dat het huis van arts William Cortvriendt vlak bij ons hotel stond en heb hem toen uitgenodigd om samen een kopje koffie te drinken. William Cortvriendt heeft vorig jaar op de Nederlandse televisie vele mensen van de medicijnen afgekregen. Hij heeft daarbij flink wat tegenwerking gehad van de voedingsindustrie…

William vertelde me op het terras dat hij in zijn tv-serie een deelnemer aanraadde om margarinete vervangen door roomboter. Dit is helaas uit de uitzending geknipt. Dat komt omdat de omroepen de relaties met de adverteerders goed willen houden. In de tv-serie Hoe word ik 100? zette William de deelnemers op een ‘nieuw dieet’ van onbewerkte producten. De resultaten waren zeer spectaculair, vele deelnemers bereikten een

gezond gewicht en konden de medicatie laten staan. Hoe ze dit voor elkaar hebben gekregen zouden ze bij de commerciële en publieke omroepen toelichten in talkshows. De gemaakte afspraken werden echter stuk voor stuk kort voor de opnames gecanceld onder grote druk van de levensmiddelenindustrie.

Dit is nog niet alles. William droeg soms inhoudelijk bij aan de Allerhande van Albert Heijn. Hier kwam een abrupt einde aan, toen de voedselproducenten lucht kregen van zijn hang naar onbewerkte producten. William ziet liever dat we roomboter gebruiken in plaats van margarine en dat was reden genoeg om hem niet langer aan het woord te laten in dit tijdschrift. Aan alle

kanten wordt deze arts monddood gemaakt door middel van censuur. Het is te gek voor woorden.

Arts Emma Bruns vertelt in het tv-programma Tegenlicht dat we in een systeem vastzitten waarbij artsen normaal gesproken geld verdienen door mensen medicijnen voor te schrijven (1). Er wordt enorm veel geld verdiend aan ziekte. Ziekte is een verdienmodel geworden. Farmaceuten, ziekenhuizen en zelfs zorgverzekeraars verdienen er goed aan.

Toen ik terugkwam uit Spanje zag ik een brief van mijn huisarts op de deurmat. Op de enveloppe stond dat het ‘belangrijke post’ was. Dus heb ik het snel opengemaakt. Wat bleek: op basis van mijn leeftijd is vastgesteld dat het weer tijd is om de jaarlijkse griepprik te halen.

Dit is toch de reinste flauwekul? Ik ben een gezonde jongeman van 35 jaar oud! Nader onderzoek leert dat huisartsen massaal de zakken vullen door mensen griepprikken aan te smeren (2). Het nut van deze griepprik wordt overigens steeds meer betwijfeld (3). Ons systeem moet op de schop. Artsen zouden weer moeten worden beloond op basis van hoeveel mensen zij van de medicijnen afkrijgen, in plaats van eraan. We lijken wel in omgekeerde wereld te leven. Alles moet in onze tijd ‘bewezen’ zijn. En daar zit nu net het probleem. Alleen onderzoeken naar middelen waaraan verdiend kan worden, zijn voor bedrijven interessant om in te investeren. Medicijnen zijn daarom vaak bewezen werkzaam en worden dan erkend als behandeling (overigens is volgens vele experts het medicijngebruik doodsoorzaak nummer drie (4, 5)). Groenten en fruit kennen geen investeerder die miljarden kan pompen in onderzoek en dus is dat zogenaamd niet bewezen goed voor de gezondheid. Soms is er een uitzondering. Zo heeft Heineken genoeg geld om de Wageningse professor Frans Kok voor z’n karretje te spannen (6). Ze gebruiken hem om meer bier te verkopen. Want het werkt tegen Alzheimer en beroertes volgens hem. Over de gevaren van te van teveel alcohol wordt met geen woord gerept.

De industrie, het bedrijfsleven en de overheid werken vaak samen, waardoor er maar moeilijk een verandering in de situatie ontstaat (7, 8, 9). Gelukkig merk ik dat er steeds meer mensen wakker worden en het systeem doorzien. De verkoop van margarine daalt (10), terwijl de consumptie van groenten en fruit rap toeneemt (11). Ik denk dat we samen onderdeel zijn van een sneeuwbal die niet meer is te stoppen! Zo komt de verandering van onderaf. We mogen trots zijn dat jij en ik onderdeel zijn van deze stroming…

Belangen

Voordat ik tot een conclusie kom, eerst een aantal (slechts het topje van de ijsberg) voorbeelden van wat de genoemde industrieën met het geld doen dat jij bij hun binnen brengt: ze onderzoeken hoe jouw brein gekoppeld kan worden aan hun producten (het reageert net zo heftig op verslavende stoffen als cocaïne als geraffineerde suiker), ze nemen wetenschappers, journalisten en lobbyisten in dienst die de consument en de politiek beïnvloeden (misleiden) zodat jij niet meer weet wat de waarheid is. Ze doen net of hun producten gezond zijn, terwijl het juist een belangrijke oorzaak is van overgewicht, obesitas, diabetes, hart- en vaatziektes en kanker, omdat het vol zit met (geraffineerde) suiker, synthetische zoetstoffen en andere ziekmakende stoffen. Om jou voor de gek te houden of gewoon gek te maken, hebben ze alle media nodig die jou kunnen beïnvloeden: kranten, magazines, radio (Radio 538) en televisie zoals Lubach (NPO), Radar (NPO), RTL Late Night (RTL), etc..

Media zijn daar heel gevoelig voor want ze zijn afhankelijk van de reclame-inkomsten. Maar je ziet het overal. Zo las ik zojuist in GezondNu een stukje van Joreintje Mackenbach over de invloed van de buurt waarin je woont op je gezondheid (mn je gewicht), die daarin doodleuk propageert dat de overheid moet zorgen voor meer supermarkten in de buurt, omdat…, en nu komt het, je daar gezonde producten kunt kopen. Misschien weet ze echt niet dat dat onzin is (laat haar dan haar mond houden), maar waarschijnlijker is dat grote voedingsconcerns zich middels financiering hebben ingewerkt in bedrijven of instituten waar zij voor werkt (uit wiens hand men eet, diens taal men spreekt) en/of bladen waarin zij publiceert. Ik zei het al, de arm van het grote geld is lang, heel lang.

Conclusie

Want, nu komen we tot de conclusie: Toch is het niet zo heel ingewikkeld om uit die grijpgrage arm te blijven. Bovendien: Wij zijn verslaafd aan zoet, maar de industrie ook! Zonder zoete producten verkopen ze niks. De industrie is, met andere woorden, net zo verslaafd aan zijn eigen verdienmodel: patenten in plaats van gezonde producten. Voor deze verslaving bestaat geen verslavingsinstituut waar je af kunt kicken. Dus daar hebben we niet zo veel van te verwachten.

Maar wat kunnen we dan doen?

Twee dingen: (1) geloven wat waar is! En (2) Doen waar je in gelooft!

(1) Gebruik je gezonde verstand.

Lees je iets wat niet logisch lijkt bij jouw idee van gezond, check dan wie het geschreven heeft en wat zijn achtergrond is. (Voorbeeld: Martijn Katan die in elk (praat)programma wordt uitgenodigd om ons te vertellen wat gezond is, werkte zijn hele werkzame leven voor grote voedingsconcerns (hoezo onafhankelijk?).

(2) maak je eigen gezonde keuzes.

Laat de supermarkt links liggen, kies voor schoon, biologisch, kortom echt gezonde. Dat is tegenwoordig overal te koop. Kijk maar eens op Internet.

En gebruik je medicijnen? Check wat bijverschijnselen zijn, ga daarna snel op zoek naar natuurlijke medicijnen (die zijn eveneens volop verkrijgbaar). Daar zijn geen patenten op te krijgen en dus niet interessant voor de industrie, maar wel voor jou.

Je leven lang medicatie bij Jicht. Terecht of onterecht?

By | Uncategorized | No Comments

Steeds meer mensen krijgen Jicht, een pijnlijke ontsteking in een gewricht, meestal de grote teen of voet. De oorzaak van jicht is een te hoge urinezuurspiegel. Het aantal patiënten is de laatste jaren fors is toegenomen. Hoe komt dat? En wat kunnen we er aan doen?

Wat is de oorzaak van teveel urinezuur in je lichaam?

Aan de ene kant, krijg je te veel urinezuur binnen door de levens- en voedingsstijl: Een combinatie van (o.a.) ongezonde voeding (Rood vlees en rode wijn zijn funest voor Jicht-patiënten), te weinig beweging, overgewicht en stress.

Industriële voeding

De laatste twee, drie decennia eten we vooral industriële voeding. Dit is natuurlijke voeding die door de industrie zodanig is bewerkt dat het voldoet aan onze eisen – gemakkelijk, goedkoop, lang houdbaar en lekker (zoet) – maar helaas ook aan de eisen van de industrie: goedkoop om te maken, dus grote winsten en blije aandeelhouders.

Iedereen blij zou je zeggen. Helaas, dat ‘goedkoop om te maken’, betekent dat de industrie wat ‘natuurlijk’ is, zodanig bewerkt dat alle goede stoffen eruit zijn gehaald, en zijn vervangen door, spotgoedkopen ‘onnatuurlijke’ (synthetische) stoffen. Want ‘Natuurlijk’ valt niet te patenteren, ‘nagemaakt’ wel. En daar zit het grote geld.

Synthetische namaak-stoffen

Dus producten worden volgestopt met synthetische, ongezonde stoffen, die de industrie verkoopt door misleidende marketing, lobbying en zogenaamd wetenschappelijk onderzoek naar (1) wat wij lekker vinden (hoe ons brein reageert op bepaalde stoffen bijvoorbeeld zoet, zout en vet) en (2) daar zogenaamde wetenschappelijke conclusies aan te verbinden. Daarin worden de negatieve gevolgen weg gelaten, en alleen de voor de consument positieve gevolgen ten onrechte vermeld.

Wat blijkt bijvoorbeeld: ons brein reageert op suiker hetzelfde als op cocaïne. Kortom, het is verslavend en dat is wat de industrie wil: levenslang verslaafd. Dat vermelden ze natuurlijk niet, wel dat het product bijvoorbeeld ‘minder suiker’ (ze vermelden dan weer niet dat het om geraffineerde suiker gaat, en ook niet dat het vervangen wordt door nog slechtere alternatieven als aspartaam, glucose fructosestroop, etc.), ‘minder vet’ of ‘minder zout’.

Suiker

Suiker dus. Niet de suiker die in fruit zit, maar geraffineerde suiker. Dat is fruitsuiker die talloze behandelingen heeft ondergaan om aan de eisen van de voedingsindustrie, en aan de eisen van de consument te voldoen. En juist dat spul, dat logischerwijs in zo’n beetje alle producten zit die we in de supermarkt, het benzinestation, de voetbalkantine, kortom ongeveer overal kopen. En laat nu juist dat de belangrijkste reden zijn dat mensen steeds meer met Jicht kampen.

Medicatie

Daarnaast speelt de (synthetische) medicatie een belangrijke rol. Deze producten zijn op dezelfde leest geschoeid: medicijnen bevatten vanwege patentering (het verdienmodel van de farmaceutische industrie), nagemaakte natuurlijke stoffen. Deze synthetische medicijnen die de farmaceutische industrie verkoopt, doen niets aan de oorzaak, maar bestrijden slechts de symptomen. Waarom? Heel simpel, dan hebben ze levenslang iets aan iemand die Jicht heeft. Uitknijpen die hap.

Informatie

Verder wordt er veel, vaak tegenstrijdige, informatie over deze winstgevende ziekte verspreid. Tegenstrijdig, omdat met name de megaconcerns geen belang hebben bij de waarheid, waarom zouden ze die dan vertellen. Niet omdat het mag, maar omdat het kan. Ze zwemmen tenslotte in het geld, ze kunnen dus de beste wetenschappers, journalisten en lobbyisten betalen. Daardoor worden wij (de consument) vooral geconfronteerd met hun eigen, uiteraard gekleurde informatie.

Onafhankelijke wetenschappers, journalisten en onderzoekers lezen of horen (bijvoorbeeld op radio en tv) we wel, maar geloven we simpelweg niet. We hebben een blind vertrouwen in dokter, apotheek ziekenhuis en overheid.

Ten onrechte! Ook hier geldt: denk zelf na! En check wat ze je voorschrijven, check wie welke informatie geeft en wat zijn belangen zijn, en gebruik vooral je gezonde verstand. Goed, Jicht. Door medicatie en ongezonde, industriële voeding. De dokter zegt: medicijnen, ik zeg: gezonde voeding (natuurlijke medicijnen die niet de symptomen, maar de oorzaak aanpakken. En daarin ben ik niet de enige. Hieronder staat een rijtje met voorbeelden die voor veel mensen werken. De meeste voorbeelden kun je direct toepassen, en zorgen ook direct voor verbetering. Probeer het uit.

 Hoe voorkom je Jicht? En wat kan je doen als je een aanval krijgt?

1. Ga gezond(er) eten.

Wat funest is voor Jicht-patiënten is rood vlees. Maar ook (geraffineerde) suiker en producten met suiker zou ik laten staan. Deze suiker en de producten waar ze in zitten, zijn bovendien voor een groot deel debet aan de boven genoemde ziektes.

2. Probeer van de medicatie af te komen.

Dat is een lastige. De meeste huisartsen zullen je ten strengste afraden met de medicatie te stoppen. Meestal staan ze sowieso niet open voor natuurlijke medicijnen. Logisch, ze worden veelal betaald door de farmaceutische industrie, en ze weten niet beter. Weet wel dat deze medicijnen fikse bijwerkingen hebben. Vraag daar naar.

Onderzoek laat zien dat je het risico op een jichtaanval met maar liefst 85% kunt verlagen door te letten op je suiker inname. Dit betekent geen frisdrank, sapjes, chips, chocolade, witte rijst, wit brood etc. meer!

3. Zorg dat je een paar kilo afvalt.

Overgewicht is een enorme negatieve factor om jicht te ontwikkelen. Het goede nieuws is: als je suikerinname vermindert, val je automatisch af. Een win-winsituatie. Als je daarnaast ook meer gaat bewegen, gaat het sneller. Door te bewegen verlaten afvalstoffen door te zweten je lichaam. Lichaamsbeweging is bovendien belangrijk voor je bloedglucosespiegel en heeft een positief effect op je urinezuurspiegel.

4. Verminder urinezuur

Mix een halve limoentje met een glas water. Vitamine C is belangrijk om ophoping urinezuur tegen te gaan.

5. Eet kersen

Kersen kunnen ook helpen je urinezuurspiegel te verminderen. Tijdens een aanval is het aan te raden om je inname kersen te verhogen tot 15 – 20 stuks.

6. Eet meer ananas

Ananas remt ontstekingen. Een anti-ontsteking voedingspatroon in combinatie met minder purine is een prima remedie tegen Jicht.

7. Eet wat meer mosterd zaad.

Mosterd zaad bevat veel magnesium en selenium. Deze twee mineralen gaan ontstekingen tegen en bevorderen de bloedcirculatie.

8. Alkaliseer je lichaam.

Alkaliseren betekent je lichaam minder ‘zuur’ maken. De ph-waarde meet hoe zuur je lichaam is, ligt dat onder de 6,8 kom je in de gevarenzone, zit het rond of boven de 7,2 is het goed. Het peil daalt door ons slechte eetpatroon, en stijgt door gezonde voeding. Daardoor verlaat de urinezuur sneller je lichaam. Een goede tip is om daarvoor zuiveringszout te gebruiken in oplosbare tabletten. Overleg wel even met je arts als je ook last hebt van hoge bloeddruk .

9. Drink veel water!

Drink tenminste 1.5 – 2 liter water per dag. Of neem twee tot drie keer per dag een glas water met een theelepel Appel Cider Azijn. Volgens earthclinic.com is ACA één van de meest effectieve natuurlijke remedies om jichtaanvallen te voorkomen. Water verdunt aan de ene kant urinezuur, en voert afvalstoffen

10. Vermijd fructose.

Naast minder geraffineerde suiker eten, is het extra belangrijk om fructose zoveel mogelijk te vermijden. Er is een direct verband tussen fructose en een verhoging van urinezuur in je lichaam. Kies voor fruit die relatief laag is in de hoeveelheid natuurlijke suikers. En check de ingrediëntenlijst op de producten uit de supermarkt.

11. Neem Collodiaal Zilverwater.

Dat vermindert of voorkomt een jichtaanval. Verkrijgbaar in (o.a.) de biologische winkel.

12. Een a twee eetlepels wijnazijn in een half glas water.

Ook daarvan zeggen veel mensen dat ze er baat bij hebben.

13. Acupunctuur

Stimuleert het lichaam om meer zuur te verwijderen.

Mijn conclusie is: Als je van de jicht af wil…

1. Ga gezonder eten:

Wel: (biologische) groente en fruit, onbewerkte (biologische) producten, veel (bron-, of gefilterd water en meer beweging.

Niet: Geraffineerde (witte) suiker en producten waar dat in is verwerkt, alle synthetische vervangers (aspartaam, glucose fructosestroop, etc.), transvet, keukenzout (alternatief: Himalaya oerzout), wit meel en rood vlees. En minderen met dierlijke producten, koffie en alcohol (vooral rode wijn).

2. Ga meer bewegen.

3. Bouw synthetische medicatie af, en vervang deze door natuurlijke medicijnen (zie boven).

Heb je hier iets aan, laat het mij, of iemand anders, weten.

Voor meer info: Niet Te Verteren (verkrijgbaar bij bol.com) en Gezond Oud Worden, Daar Kun Je Niet Vroeg Genoeg Mee Beginnen (verkrijgbaar bij heelnederlandleest.nl

 

Luback van het padje af

By | Uncategorized | No Comments

De Martijn Katan van de VPRO, de nieuwe zelf benoemde ambassadeur van de faraceutische industrie: Arjan Lubach! Heb je gisteren zijn programma gezien. Wat een aanfluiting. Het ging er over dat de alternatieve geneeswijzen, volgens hem ten onrechte, werden vergoed door de ziektekostenverzekeringen. Ten onrechte, omdat het niet wetenschappelijk bewezen is dat ze werken. Hij had er zelf niet zo veel mee, en wilde er dus ook niet voor betalen. Prima! Maar, hoewel veel mensen er baat bij hebben, was zijn idee om een duidelijke scheiding te leggen tussen homeopathie en de reguliere geneeswijze. Want dat is wel wetenschappelijk bewezen, volgens hem. Arjan verdiep je eerst eens in de materie, zou ik zeggen.

Om te beginnen: Hoezo de reguliere gezondheidsmachine wetenschappelijk bewezen? Als maar 12% van alle medicijnen die de farmaceutische industrie verkoopt werkt, als ongeveer de helft een ziekte of kwaal zelfs erger maakt  (waardoor mensen ziek(er) worden en zelfs doodgaan), als deze club tegen astronomische bedragen steeds weer nieuwe kankermedicijnen op de markt brengt (terwijl men nog steeds niet weet hoe ze kanker met synthetische middelen kunnen genezen, daarom sjoemelt met cijfers en informatie), als chemo (7 tot 13 duizend per keer) alleen meehelpt om je minstens vijf jaar in leven te houden (als je na die vijf jaar sterft, wordt dat niet mee geteld bij het aantal mensen dat aan kanker sterft, zodat de cijfers een geheel vertekend beeld geven van hoeveel mensen werkelijk aan die ziekte sterven), [wat ook een leugen is; Je blijft nietlanger leven door de chemo, je blijft alleen langer leven, omdat de kanker eerder wordt opgespoord. Dus: als je het eerder vindt, heb je een grotere kans op overleven], als huisartsen worden betaald voor het uitschrijven van receptjes voor medicijnen de zijn gemaakt door de farmaceutische industrie (en soms op basis van verkeerde informatie worden gedwongen bepaalde medicijnen voor te schrijven), als de farmaceutische industrie zijn eigen onderzoeken betaald en daar zijn eigen recensies op los mag laten, als – net als in de voedingsindustrie – belangrijke negatieve informatie wordt verzwegen, als – met andere woorden – het verdienmodel is: patenten op medicijnen die slechts doen aan symptoombestrijding (ipv een ziekte echt genezen), waardoor de consument levenslang aan de pillen moet – en andere pillen de bijwerkingen van die pillen moeten bestrijden, als ogen gesloten blijven voor echte oplossingen, echte natuurlijke medicijnen, oplossingen die tientallenjaren al bekend waren, maar verzwegenwerden, als – ala religie – angst zaaien icm een lobbyleger, huisartsen als ambassadeurs en oogkleppen voor gezonde alternatieven – fruit, groente – die weinig kosten (waar dus weinig aan te verdienen is), leidt tot miljardenwinsten, als niet de producenten maar de grote concerns bepalen wat we op televisie zien en op de radio horen, als – en daar gaat het om – een patiënt geen verantwoordelijkheid wil dragen voor zijn ziekte en een arts niet weet hoe hij kan genezen (en niemand dat toe wil geven), als patenten en winst het fundament is, dan kan Lubach zijn talenten beter op een andere manier inzetten. Op deze manier voorkomt hij geen sterfgevallen, maar is hij er juist verantwoordelijk voor.

Hoe het begon?

Misschien moet hij zich eens verdiepen in hoe het begon: Begin vorige eeuw kwam Thomas Jeffersen, die fortuin had gemaakt in de olie industrie, op het lumineuze idee om het verdienmodel van de olie een op een te vertalen naar de gezondheidsindustrie: patenten op synthetische medicijnen. In die tijd was de allopathie net zo groot als de homeopathie – allopathie richtte zich op de symptomen, homeopathie op de oorzaak – en ze bestonden naast elkaar. De doktoren van beide stromingen werden opgeleid op universiteiten.

Hoe zorgde Jefferson er voor dat zijn idee tot werkelijkheid werd gebracht? Hij zette universiteiten, de opleidingsinstituten, voor het blok: Doe mee, dan krijg je geld. Als je niet mee doet, word je vergunning afgepakt. Deze strategie werkte: de helft van de universiteiten stierf uit, de rest deed mee. De studenten die die zich daar aanmelden werden opgeleid tot receptenschrijvers, oftewel tot ambassadeurs van de farmaceutische industrie. Deze strategie werkte. Eerst in Amerika, daarna via een samenwerkingsverband met Bayer, ook in Europa. Daarom ga je in negen van de tien gevallen met een verwijsbrief of recept weg na een consult bij je huisarts, daarom wordt een zogenaamde alternatieve geneeswijzen of aanpak verketterd door de hele branche – van diëtist tot (huis)arts – daarom heeft de farmaceutische industrie zoveel macht dat zelfs een in mijn ogen ooit  integere persoon als Arjan Lubach deze boute uitspraken doet (of misschien wel moet doen).

Ik ben er uit, ik laat m’n kind niet vaccineren!

By | Uncategorized | No Comments

Een week of twee geleden viel er een brief van de GGD in de bus: Een oproep om mijn kleinzoon, Milan, die mijn vrouw en ik opvoeden, te vaccineren. Dat ik inmiddels de brief kwijt ben, en dus nog geen afspraak heb gemaakt met de GGD, geeft wel aan dat ik daar grote twijfels bij heb. Mijn huisarts adviseerde me dat wel te doen, maar daarna de negatieve bijwerkingen te ontstoren. Wat nu te doen? Voor de volledigheid: het gaat om de zogenaamde ‘negenjaarsprik’, tegen maar liefst 6 verschillende ziektes: DTP (Difterie, Tetanus en Polio) en BMR (Bof, Mazelen en Rode hond).

Simpel: wat ik altijd predik: zelf in de praktijk brengen; Informatie zoeken, bronnen checken en tot een besluit komen. Laten we beginnen bij de bijsluiter. Veel objectiever kan bijna niet.

<!–more–>

Wat staat er op de bijsluiter?

Om te beginnen wordt er onderscheid gemaakt tussen de ‘werkzame bestanddelen’ en ‘andere bestanddelen’.

Wat zijn de werkzame bestanddelen?

  • Antigenen: levende, verzwakte of gedode bacteriën en virussen die de ziekte veroorzaken.

De andere bestanddelen:

  • Adjuvants: hulpstoffen om de productie van antilichamen te versterken, bijvoorbeeld aluminiumfosfaat of squaleen.
  • Chemische conserveermiddelen zoals 2-phenoxythanol en formaldehyde
  • Chemische stabiliseermiddelen, zoals gehydroliseerde gelatine, monosodium, glutamaat en phenol.
  • Additieven(toevoegingen) om te verdunnen, zoals polysorbaat 80.
  • Antibiotica, bijvoorbeeld neomycin en streptomycin.
  • Vervullingen, bijvoorbeeld onbekende virussen of erfelijk materiaal (stukjes RNA en DNA) afkomstig van het medium waarop vaccins worden gekweekt.
  • Water: hierin worden de ziekteverwekkers, chemische en andere ingrediënten van het vaccin opgelost, zodat ze gemakkelijker ingespoten kunnen worden.

Bron: Adverse of adjuvants in Vaccines, Viera Schelboer (www.whale.to/vaccine/adjuants.html

Een andere bron komt met nog verontrustendere info.

  • Diercellen velen ervan zijn kankerverdacht c.q. -verwekkend. De virussen, ook al zijn ze door het gif formaldehyde gedood of verzwakt, zijn riskante ziekteverwekkers!
  • Kwik, aluminium en formaldehyde staan erom bekend dat ze kankerverwekkend/-bevorderend zijn en tot hersendegeneratieve aandoeningen kunnen leiden zoals:
  • Alzheimer, Parkinson, ALS, autisme, e.d. maar ook tot vele tientallen aspecifieke klachten als ADHD, slecht zien/horen, chronische vermoeidheid, allergieën, nierziektes, geboorteafwijkingen, geheugenverlies en schade aan het zenuwstelsel, enz. enz.
  • Fenoxyethanol (antivries= koelvloeistof) heeft extreem neurotoxische bijwerkingen
  • Tween 80 en Triton X1000 kunnen sterk allergische reacties veroorzaken.
  • Squaleen veroorzaakt auto-immuunziektes zoals reuma, MS en lupus alsmede de dodelijke ziekte ALS, transverse myelitis (zenuwziekte/ontstoken ruggenmerg), verlamming aan handen, voeten en luchtwegen (verstikking!), endocarditis (ontsteking hartkamer), optic neuritis (t/m blindheid), glomerulonephritis (een nierziekte) en vermoedelijk ook hersenvliesontsteking.
  • E621 (MonoNatriumGlutaminaat-MSG-Maltodextrine) heeft wel 90 contra indicaties waaronder zeer ernstige aandoeningen als kanker en aantasting van het zenuwstelsel.
  • Sorbitol en sacharose veroorzaken darmproblemen en zijn kankerverdacht.

Bron: www.biori.nl

Dat liegt er dus niet om. Ondanks dat is er nog een grote meerderheid die voor vaccineren is, die zelfs de nee-stemmers (mensen die hun kinderen niet laten vaccineren soms verketteren). Nu de argumenten van voor- en tegen-stemmers.

Voor:

Mensen die voor zijn komen vaak met de volgende argumenten:

  1. Als je het niet doet, raakt de groepsimmuniteit verstoord. Zij bedoelen daarmee dat bijvoorbeeld mijn kind, als hij niet is gevaccineerd, hun kinderen ziek kan maken. Andersom geldt dit argument natuurlijk ook. Geen enkele ouder wil dat zijn kind ziek wordt, of een ziekte op andere kinderen overbrengt.
  2. Dankzij massale enting zijn vele (kinder)ziektes uitgeroeid of tot een minimum beperkt. Kortom: door deze vaccinatie wordt vrijwel niemand meer ziek.

Tegen:

Mensen die tegen zijn komen vaak met de volgende argumenten:

  1. Dat de ziektes bij ons zo goed als uitgeroeid zijn (de mensen die jaarlijks aan deze ziektes tezamen sterven is op een hand te tellen), komt niet door het enten zegt deze groep, maar door meer hygiëne. Het bewijs: Het inenten begon elke keer als de ziekte al lang op zijn eind liep, op het moment dat er nog nauwelijks slachtoffers vielen. Grafieken tonen dat aan. De farmaceutische industrie, overheid en gezondheidsmedewerkers zijn ten onrechte met de eer gaan strijken.
  2. De entingen werken niet of bijna niet. Studies concluderen dat entingen in plaats van kinderen beschermen tegen een ziekte, deze kinderen juist ziek maken. Bewijs: Uit diverse uitbraken blijkt dat kinderen die ingeënt zijn, veel vaker ziek worden dan kinderen die niet zijn ingeënt. Bovendien zal je, als je de ziekte krijgt, automatisch immuun worden (zonder dat er iets in je lichaam wordt gepompt).
  3. Gezonde voeding beschermt je immuunsysteem veel beter dan vaccinaties, omdat je daarmee het afweersysteem echt versterkt. Je lichaam lost het, als het gezond is, zelf op.
  4. De entingen bevatten (net als bij producten van de voedingsindustrie) een klein beetje van het werkende middel en verder een heleboel, soms zelfs giftige of kankerverwekkende toevoegingen. De vaccinaties hebben nogal wat negatieve bijwerkingen (zie hierboven). Dit wordt door vrijwel niemand bestreden. (Zie kader hierboven).
  5. De algemene vaccinatie is een bedenksel van de farmaceutische industrie (in de rug gesteund door de overheid en de meeste reguliere artsen) die daar miljarden aan verdient.
  6. Nog steeds sterven jaarlijks, ondanks vaccinaties, 140 miljoen mensen aan infectie of parasitaire ziektes. Zij zeggen: ‘Tientallen jaren vaccineren van ondervoede kinderen heeft de farmaceutische industrie miljarden opgeleverd, maar de kinderen wonen nog steeds onder dezelfde erbarmelijke omstandigheden, hebben nog steeds niet behoorlijk te eten en gaan (dus) nog steeds dood aan infectieziektes ’ De medische wereld ziet dit juist als reden om ‘voor’ te stemmen. Dus ten onrechte zeggen de nee-stemmers.
  7. Omdat de bacterie sinds de invoering van de vaccinatie bij sommige ziektes al is gemuteerd, werkt de vaccinatie niet meer tegen deze ziekte (bv Kinkhoest).
  8. De vaccinatie verzwakt de weerstand eerder dan dat het dat versterkt. Dat kan bijvoorbeeld leiden tot diabetes.
  9. Artsen zijn verplicht om inentingen voor te stellen. Daar krijgen ze 10.000,- tot 20.000,- euro per jaar voor.
  10. Nogal wat mensen vonden informatie over de manier waarop de farmaceutische industrie met de gezondheid van onze kinderen om springt: Onderzoek naar het vaccin duurt slechts 4 tot 8 weken, naar lange termijn risico’s wordt niet gekeken; Uit onderzoek bij apen blijkt dat apen die sterven niet worden meegeteld; Onderzoek bij kinderen die gevaccineerd duurt slechts 8 dagen, aangezien wiegendood pas na de 12de en 16de dag plaatsvindt, wordt het verband – op zettelijk – niet gelegd met vaccinatie, terwijl een Japans onderzoek aantoonde dat, nadat de vaccinatie niet na 2 maanden, maarna twee jaar werd gedaan, wiegendood vrjwel tot nu werd gereduceerd; Een Duiste wetenschapper doet al jaren onderzoek naar de voor- en nadelen van vaccinatie. Daaruit blijkt dat kinderen die niet zijn gevaccineerd op alle vlakken sterker en gezonder zijn, dus minder ziek zijn; Nog eentje: Een onderzoek onder Amis (die hun kinderen niet vaccineren) toonde aan dat daar slechts 2 gevallen van autisme voorkwam (die, na later bleek, allebei wel gevaccineerd waren.

Mijn conclusie:

Alles tegen elkaar afwegend is Wel vaccineren een groter risico dan niet vaccineren, tenminste voor degene die wordt gevaccineerd (niet voor de farmaceutische industrie, die verdient er miljarden mee).

De mensen die niet willen vaccineren zeggen: ‘De meeste (kinder-)ziekten hebben tegenwoordig een mild verloop. Een kind is een paar dagen ziek met hoge koorts en wordt dan weer beter. Daarbij, (hoge) koorts is goed. Het immuunsysteem wordt aan het werk gezet en verkeerde cellen worden afgebroken en uitgescheiden. Er blijkt uit steeds meer onderzoek dat hoge koorts ook een preventie tegen kanker en andere ernstige chronische ziekten geeft. In Nederland sterft nauwelijks nog iemand aan de ziektes waar tegen je gevaccineerd wordt, sommigen ziektes komen zelfs helemaal niet meer in ons land voor.’ Waarom en waartegen blijven we dan toch zoveel vaccineren?

Bovendien: Inmiddels concluderen steeds meer onderzoeken dat vaccinaties wel degelijk schade aan ons immuunsysteem toebrengen en ons chronisch (neurologische) ziek kunnen maken. Ook wiegendood of het zogenaamde baby shaken syndroom wordt steeds vaker in verband gebracht met vaccinatieschade.

Dan nog dit:

Per dag sterven er bijna 18.000 kinderen onder de vijf jaar aan de gevolgen van ondervoeding. Ongeveer de helft van deze kinderen is nog geen jaar oud. Dit zijn 6.3 miljoen kinderen per jaar! (gegevens: 2013). We kunnen dit geld en deze kennis beter inzetten om de wereldbevolking van voldoende voeding, hygiëne en scholing te voorzien dan dat we miljoenen besteden aan het geven van vaccinaties’.

Wanneer wel?

Natuurlijk kunnen er overwegingen zijn om sommige vaccinaties op bepaalde momenten wel te geven, bijvoorbeeld als we naar een land gaan waar de levensstandaard laag is, de hygiëne te wensen overlaat, voeding eenzijdig is, onze immuniteit, hygiëne (schoon drinkwater) en voedselvoorziening op een heel laag pitje staan. Onze immuniteit kan dan verzwakken en dan lopen we inderdaad risico op het krijgen van (tropen)ziekten en kan een vaccinatie zinvol zijn.

Ik ben er uit! Ook de oproepkaarten kunnen in de papierbak. Ik stel mijn kleinzoon niet bloot aan deels onbekende en deels zwaar giftige stoffen. Hij krijgt gezonde voeding, zodat zijn immuunsystem hem beschermt, niet vaccins die hem zijn gezondheid kosten en de farmaceutische industrie miljarden oplevert. Zo simpel is het eigenlijk!

Kijk, als je twijfel vooral de video, The Greater Good.

 

 

 

Een (te) hoog cholesterolgehalte, wat doe je er tegen?

By | Uncategorized | No Comments

Afgelopen week had ik de eerste consult bij mijn nieuwe huisarts. Mijn bloedwaarden waren ‘voortreffelijk’ met, zo op het eerste gezicht alleen te hoge waarden van mijn cholesterol-gehalte (LDL was 3.9, 1.4 boven de grens). Eigenlijk zou ze me statines moeten voorschrijven, maar dat deedze niet. Na verhalen van haar patienten over deze medicijnen, heeft ze ze zelf uitgeprobeerd. En inderdaad ze werd er vergeetachtig van, en stopte na 3 dagen. Hieronder een filmpje en het verhaal over waarheid en leugens over cholesterol.

 

Statines (cholesterolremmers, cholesterolverlagers, cholesterol verlagende medicijnen) worden zwaar gepromoot, gebruikt door miljoenen mensen en zijn één van de meest voorgeschreven medicijnen. Medische autoriteiten claimen dat statines het risico op hartziekten en beroertes verkleinen, omdat ze ‘slechte’ LDL cholesterol verlagen. Dit wordt weerlegd door onafhankelijke onderzoeken en statistieken.. Lipoproteïnen LDL, HDL en VLDL

Maar wat is dat eigenlijk, cholesterol? Cholesterol is de belangrijkste bouwsteen voor de celmembranen en hormonen zoals oestrogeen en testosteron. Best belangrijk dus. Toch heeft cholesterol een slecht imago. Dat komt omdat we te weinig kennis van zaken hebben, en teveel vertrouwen op wat onze huisarts ons voorschrijft. Dat is jammer, want ook die hebben doorgaans weinig kennis van zaken als het om voeding (natuurlijke medicijnen) gaat, en doen wat hen is voorgeschreven toen ze hun diploma haalden: volg de richtlijnen. En denk daar verder niet heel erg over na. Want de huisarts is een heel belangrijk radertje in de motor van de farmaceutische industrie en die heeft maar een belang: zoveel mogelijk winst, dus tevreden aandeelhouders. Jouw gezondheid komt daar mijlenver achteraan.

Nu het hele verhaal: Cholesterol is een stof die we niet kunnen missen! Het wordt voor 80% door ons eigen lichaam (de lever) aangemaakt, en 20% krijgen we binnen via de voeding. Hoe kun je zien/weten dat je cholesterol in orde is? Daarbij spelen drie waarden een belangrijke rol: ten eerste natuurlijk de algemene cholesterol-waarde (5 is prima, meer wordt steeds gevaarlijker), LDL (‘slechte’) en HDL (‘goede’). Alles hangt af van de verhouding tussen LDL en HDL. Iemand met een relatief hoge totale cholesterolwaarde kan zelfs prima gezond zijn door een hogere HDL waarde in het bloed. Zelfs iemand met een totale cholesterol van 5 kan in de gevarenzone zitten door een te hoge LDL verhouding ten opzichte van HDL.

 

Risico’s

Wat zijn de risico’s als je boven de 5 komt? Nou, die zijn niet misselijk. Het belangrijkste risico van een te hoog cholesterolgehalte is (ernstige) problemen met het hart en de bloedvaten, waardoor je van het ene op het andere moment kunt sterven aan een hartaanval of beroerte. Dit is inmiddels de tweede doodsoorzaak van ons land. Aangezien we geen cholesterol-meter om onze pols hebben, moet je vooral letten op: kortademigheid, erectie problemen, minder energie, hartkloppingen en verminderde eetlust. Maar er is nog een belangrijk risico: medicatie. Volgens de autoriteiten moet een huisarts statines voorschrijven als je DLD boven de 2,5 komt. Behalve dat dat gezien wat ik zojuist vertelde gedeeltelijk onzin is (er is meestal niets aan de hand als je 3 of 4 hebt, omdat zoals gezegd het gaat om de verhouding tussen LDL en HDL), toch is de dokter verplicht je statines voor te schrijven. Maar…, deze medicijnen hebben vreselijke bijwerkingen: geheugenverlies (op langere termijn dementie en Pakinson), maar ook kanker. Daar zou ik pas aan beginnen als de cijfers dramatisch zijn.

 

Statines

Wereldwijd bedraagt de omzet van statines meer dan 29 miljard (!) dollar. De farmaceutische industrie heeft geen last van gewetenswroeging, in tegendeel die gaan letterlijk over lijken. Op de bijsluiter staan bijvoorbeeld de volgende bijwerkingen:

Verstopping, winderigheid, verstoorde spijsvertering, misselijkheid, diarree, gebrek aan eetlust, braken, tekort aan bloedplaatjes, trombocytopenie, minder weerstand. haaruitval, verstoring glucosespiegel, ontsteking van de alvleesklier, slapeloosheid, geheugenverlies, hoofdpijn, duizeligheid, jeuk, pijn aan armen en benen door zenuwaandoeningen (perifere neuropathie, hepatitis gepaard gaande met geelzucht, huiduitslag, galbulten, allergische reacties, ademhalingsmoeilijkheden, spier- en gewrichtspijn, spieraandoeningen, afbraak van spierweefsel gepaard gaande met spierkrampen, koorts en roodbruine verkleuring van de urine, impotentie, algemene lichaamszwakte, pijn op de borst, rugpijn, vochtophoping in armen en benen, gewichtstoename en verhoogde kans op diabetes.

 

Het risico verkleinen

Wat kun je er zelf aan doen? Veel! Om te beginnen zou ik in plaats van statines kiezen voor een natuurlijke geneesmiddel: rode rijstpil. Dit middel is zonder voorschrift te krijgen in gezondheidswinkels. Dit natuurlijke medicijn kost slechts 12 cent per pil (eenmaal daags), levert direct resultaat op en heeft geen bijwerkingen. Daarnaast zou ik (slecht) vet (denk aan fastfood, de snelle hap en kant-en-klaar maaltijden), (geraffineerde) suiker, vlees en zuivel inruilen voor (liefst onbespoten) groente en fruit (varieer daarin) en (biologische) vis.

Dus bijvoorbeeld elke dag drie keer een (liefst verschillend) stuk fruit en drie porties verschillende groente is een goed begin. Ook het stoppen met chips en andere producten met bewerkte stoffen is belangrijk voor het verlagen van je cholesterol.

 

Beweging

Als je weinig beweegt, zou ik dat meer gaan doen. Denk daarbij aan simpele dingen als de fiets in plaats van de auto, wandelen, de trap in plaats van de lift, etc., maar je kunt natuurlijk ook een paar keer per week (rustig) gaan hardlopen, op een sport, of naar de sportschool gaan. Een combinatie van kracht- en cardiotraining is het beste om cholesterol te verminderen.

Conclusie: Laat de statines links liggen, en ga voor natuurlijke medicijnen. Neem, indien nodig, rode rijstpillen, stap van een ongezond eetpatroon over op gezonde – onbewerkte – voeding (dus zonder geraffineerde suiker en zout, trans-, of onverzadigd vet) en houd je gezondheid in eigen hand. Dan leef je gezonder, loop je veel minder risico en is het leven nog goedkoper ook.

 

De dag waarop onze toekomst werd bezegeld.

By | Uncategorized | No Comments

Als soort heeft de mens miljoenen jaren natuurlijk voedsel gegeten en gedronken; planten, water, noten, zaden, vlees, vis, fruit en andere producten die in de natuur groeiden of leefden, waar niet aan geknutseld was. Hoewel er vanaf begin twintigste eeuw, met name in Amerika, al behoorlijk aan de poten van natuurlijke voeding werd gezaagd, duurde het nog tot 8 april 1999 voordat de voedingsindustrie echte voeding definitief de doodsteek gaf. Laten we eens terug gaan naar die gedenkwaardige dag… <!–more–>

‘Op die dag’, zo beschrijft de Amerikaanse voedingswetenschapper en schrijver Michael Moss in zijn boek Salt, Sugar & Fat (Zout, suiker & vet) deze misschien wel meest belangrijke gebeurtenis uit de geschiedenis van de voedingsindustrie. ‘kwamen elf topmannen van de grootste voedingsbedrijven van Amerika in het grootste geheim bijeen om een groeiend probleem voor de Amerikaanse samenleving, maar ook voor henzelf te bespreken.’Samen waren ze goed voor 700.000 werknemers en een jaarlijkse omzet van 280 miljard dollar. ‘Nestlé was aanwezig, evenals Kraft en Nabisco, General Mills en Procter & Gamble, Coca-Cola en Mars. Er was slechts één agendapunt: de opkomende obesitasepidemie in Amerika en hoe daarmee om te gaan? Het bedrijf Pillsbury was gastheer.

Suiker, zout en vet

Twee mannen in de bijeenkomst domineerden het strijdtoneel. Ze vertegenwoordigden de levensmiddelengiganten Cargill en Tate & Lyle, die tot taak hadden de CEO’s te voorzien van de ingrediënten waarmee ze erop vertrouwden de strijd om de consument te winnen, de drie steunpilaren van bewerkte voedingsmiddelen, de veroorzakers van trek: suiker, zout en vet. Alle CEO’s hadden die in enorme hoeveelheden nodig om van hun producten succesnummers te maken. Dit waren ook de ingrediënten die, meer dan alle andere, rechtstreeks verantwoordelijk waren voor de obesitasepidemie. Samen hadden de twee producenten het zout, dat op tientallen manieren werd verwerkt om te zorgen voor een maximale stoot tegen de smaakpapillen bij de allereerste hap, de vetten, die de grootste ladingen calorieën leverden en mensen er op een subtielere manier toe brachten te veel te eten en suiker, die door zijn brute vermogen om de hersenen te prikkelen misschien wel het geduchtste ingrediënt van allemaal was en de samenstelling van vrijwel alle producten in de supermarkt bepaalde.’

Overgewicht en obesitas

De hamvraag waar tijdens deze bijeenkomst een gezamenlijk antwoord op gevonden moest worden was: in hoeverre is de industrie verantwoordelijk voor het alsmaar stijgende aantal kinderen met overgewicht? En in hoeverre wilde de industrie die verantwoordelijkheid ook nemen? Met andere woorden: wilden ze hun producten zodanig aanpassen dat de Amerikaanse jeugd weer gezond werd? De eerste spreker, Michael Mudd, adjunct-directeur van Kraft, was van de gematigde tak. Hij begint zijn degelijk voorbereidde speech volgens Moss met: “Ik stel het zeer op prijs dat ik in de gelegenheid ben gesteld het met u te hebben over obesitas onder kinderen en de toenemende uitdaging waarvoor die ons allemaal plaatst. Laat ik meteen opmerken dat dit geen eenvoudig onderwerp is. Er zijn geen eenvoudige antwoorden op de vraag wat gezondheidszorg moet doen om vat te krijgen op dit probleem. Of op de vraag wat de voedingsindustrie moet doen, nu anderen haar verantwoordelijk willen stellen voor wat er is gebeurd. Maar zoveel is duidelijk: voor degenen van ons die deze kwestie grondig hebben bekeken, of het nu deskundigen op het gebied van de volksgezondheid zijn of stafspecialisten in uw eigen bedrijf, wij weten zeker dat we één ding niet moeten doen, namelijk nietsdoen”.

Mudd visualiseerde zijn betoog met maar liefst 114 dia’s, die op een groot scherm achter hem werden geprojecteerd. Het werd een onomwonden verhaal, recht voor z’n raap.

Verbijsterend

Hij wilde niets verbloemen. De koppen en uitspraken en cijfers waren zonder meer verbijsterend. Van meer dan de helft van de Amerikaanse volwassenen werd aangenomen dat ze overgewicht hadden, terwijl bijna een kwart van de bevolking – 40 miljoen volwassenen – zoveel extra ponden meedroeg dat ze klinisch als obees werden aangeduid. Onder kinderen was het percentage meer dan verdubbeld sinds 1980, het jaar waarin de vetlijn in de grafieken naar boven begon te buigen en het aantal kinderen die als obees werden beschouwd de 12 miljoen was gepasseerd. (Het was nu pas 1999; de nationale obesitascijfers zouden nog veel hoger worden.). Toen kwamen de kenmerken: diabetes, hart- en vaatziekten, hoge bloeddruk, galblaasziekte, osteoartritis, drie typen kanker (borst-, darm- en baarmoederhalskanker) – allemaal namen ze toe. In wisselende mate, zo kregen de managers te horen – en werd obesitas genoemd als een van de oorzaken van elk van deze gezondheidscrises’.

Mudd confronteerde zijn kritische publiek vervolgens met de realiteit zoals die werd ervaren door hun klanten uit de middenklasse; die hadden geen tijd om te sporten omdat ze twee banen hadden. En omdat ze moeite hadden de eindjes aan elkaar te knopen en dit moderne voedsel goedkoop was, dachten ze niet te veel na over hun eetgedrag.

“De media maakten goede sier bij deze mensen”, zei Mudd. “Ze schreven voorpagina-artikelen over obesitas en de rol van de industrie bij het aanmoedigen van overconsumptie”.

Beschuldigend vingertje

Op het scherm vertoonde hij een fragment van een nieuwe documentaire van tv-zender PBS, Fat, waarin Walter Willett, hoofd van de faculteit voedingsleer van Harvard, direct met de beschuldigende vinger naar de voedingsbedrijven wees: “Het feit dat voedsel een industrieel product werd, leverde echt een fundamenteel probleem op”, zei Willett. “Ten eerste heeft de feitelijke productie het voedsel van zijn voedingswaarde ontdaan. De meeste granen zijn omgezet in zetmeel. We hebben suiker in geconcentreerde vorm, en veel van de vetten zijn geconcentreerd en daarna, tot overmaat van ramp, gehydrogeneerd, waardoor transvetzuren ontstaan, die zeer ongunstige gevolgen hebben voor de gezondheid”.

“Levensmiddelenfabrikanten kregen niet alleen de wind van voren van de zijde van geduchte critici van Harvard, de federale Centers for Disease Control and Prevention, de Amerikaanse Hartstichting en de Kankervereniging”, zo concludeerde Mudd. “Ze waren nu ook belangrijke bondgenoten aan het verliezen. De minister van Landbouw, die zich lang door de industrie had laten leiden, had obesitas onlangs een ‘nationale epidemie’ genoemd. En het viel gemakkelijk in te zien hoe het hoofd van het Amerikaanse ministerie van Landbouw, de USDA, ertoe kwam te bijten in de hand die het voedde. Het ministerie bevorderde gezond eetgedrag door middel van de voedselpiramide, met granen aan de basis en veel kleinere hoeveelheden zoetigheden en vet dichter bij de punt. Hun bedrijven”, zei Mudd tegen de belangrijkste managers van het land, “stimuleerden juist de tegenovergestelde gewoonten. Als je de categorieën van de levensmiddelenreclame, met name reclame voor kinderen, zou afzetten tegen de voedselpiramide, zou de piramide op haar kop komen te staan”, zei hij. “Wij kunnen niet doen alsof voedingsmiddelen geen deel uitmaken van het obesitasprobleem. Geen enkele geloofwaardige deskundige zal de toename van obesitas uitsluitend aan verminderde lichamelijke inspanning toeschrijven”.

De volgende dia op het scherm wierp de gevaarlijke vraag op: ‘Waardoor wordt de toename veroorzaakt?’ En gaf zelf het antwoord: ‘Doordat voordelige, smakelijke, in megaverpakking aangeboden, energierijke voedingsmiddelen overal verkrijgbaar zijn’. Met andere woorden, precies die voedingsmiddelen waarop deze managers, samen met hun gildebroeders in de fastfoodketens, het succes van hun bedrijf hadden gebaseerd.

De schuldvraag

Daarmee legde Mudd in zekere zin de schuld van de obesitasepidemie in Amerika bij de CEO’s. Dat was al wat, maar met de kaart die hij daarna op tafel legde, raakte hij pas echt een gevoelige snaar van de voedingsmiddelenindustrie. Want wie had gedacht dat hij de producten die de voedselindustrie produceerde in verband zou brengen met het allerlaatste waarmee de CEO’s hun producten in verband gebracht wilden zien worden: sigaretten? De eerste dia liet een citaat zien van een hoogleraar psychologie en volksgezondheid van de universiteit van Yale, Kelly Brownell, die de voedingsmiddelenindustrie beschouwde als een groot gevaar voor de volksgezondheid:

“Als beschaving waren we geschokt door de reclames van tabaksbedrijven gericht op kinderen, maar we kijken werkeloos toe nu de voedingsbedrijven precies hetzelfde doen. En we zouden kunnen stellen dat de tol die slechte voeding van de volksgezondheid eist, de tol van de tabak evenaart”.

Mudd liet toen op het scherm een groot geel waarschuwingsbord zien met de woorden GLIBBERIGE HELLING.

“Als ook maar iemand in de voedingsmiddelenindustrie er ooit aan twijfelde dat daar een glibberige helling lag, dan denk ik dat hij op dit moment een onmiskenbaar gevoel van glibberen begint te krijgen”, zei hij. Hoewel het de schijn heeft dat sigaretten niet zijn te vergelijken met chips, ontbijtrepen of cola, zo liet hij weten, liggen dezelfde advocaten die de rijke buit van de tabaksrechtszaken in de wacht sleepten, ook nu weer op de loer, klaar om ook de voedingsindustrie te treffen. Bovendien werkte de Amerikaanse woordvoerder op het gebied van volksgezondheid, wiens bureau al in 1964 de historische aanval op de sigaretten had gelanceerd, aan een rapport over obesitas. In handen van deze advocaten en politici zou de voedingsindustrie met name ten aanzien van één aspect van de obesitascrisis kwetsbaar blijven: het publieke karakter van overeten en de gevolgen daarvan. De aanblik van een volwassene met overgewicht die langs de schappen met levensmiddelen sjokte, of van een kind met overgewicht op de speelplaats, was sprekend genoeg.

“Obesitas is een uiterst zichtbaar probleem”, zei Mudd. “Naarmate het meer voorkomt, zal iedereen het kunnen zien”.

Het antwoord

Toen gooide Mudd het over een andere boeg. Hij kwam niet met nog meer slecht nieuws maar presenteerde het plan dat hij en de andere ingewijden in de industrie hadden bedacht om het obesitasprobleem aan te pakken. De managers zover krijgen dat ze een zekere aansprakelijkheid erkenden, was een belangrijke eerste stap, wist hij, dus zijn plan ging van start met een kleine maar belangrijke maatregel.

“De industrie”, zei hij, “moest de obesitascrisis oppakken en de expertise van wetenschappers – die van haarzelf en andere – gebruiken om een veel dieper inzicht te krijgen in datgene wat Amerikanen ertoe dreef om zich te overeten”.

Als ze dit wisten, kon er op meerdere fronten aan het probleem worden gewerkt. In elk geval was er geen ontkomen aan de rol die verpakte levensmiddelen en drank speelden bij overconsumptie te benoemen.

‘Sommige toplieden van de industrie hadden de discussie al geopend over de vraag in hoeverre voedingsmiddelen trek konden oproepen en de beste bedoelingen van dieethouders onderuit konden halen. Om deze trek terug te dringen zouden ze hun gebruik van zout, suiker en vet moeten reduceren, misschien door in de hele industrie limieten in te voeren. En dan niet op de matig verkopende vet- of suikerarme artikelen die bedrijven op de winkelschappen zetten voor dieethouders, maar op de goed verkopende hoofdproducten zelf, die een enorme invloed hadden op de volksgezondheid.’

Daarbij ging het niet alleen over deze drie ingrediënten en hun samenstelling, ingrediënten waarmee de industrie haar producten zo lekker en aantrekkelijk mogelijk probeerde te maken, ook de reclame en marketing voor hun producten waren daarbij cruciaal.

‘Omdat Mudd de hoge heren niet al te zeer voor het hoofd wilde stoten, benadrukte hij dit aspect van hun professie. Hij stelde voor een code in het leven te roepen “om de voedingsaspecten van de voedselmarketing te bewaken, met name voor kinderen”.

(Gebrek aan) beweging als alibi

Hij stelde ook voor om de rol van lichaamsbeweging bij gewichtsbeheersing te gaan propageren, omdat niemand kon verwachten dat hij een goed figuur zou krijgen – of houden – door op de bank te blijven zitten. Het kon hierbij gaan om mededelingen van de overheid, zei hij, of om een indringende, regelrechte reclamecampagne.

“Ik wil hierover heel duidelijk zijn”, zei Mudd tot besluit, en hij benadrukte bepaalde woorden in de tekst van zijn presentatie om ervoor te zorgen dat er geen misverstanden over zouden ontstaan:

“Als we zeggen dat het veel tijd zal kosten om het obesitasprobleem op te lossen, en zelfs als we het woord “oplossen” gebruiken, willen we geen moment suggereren dat dit programma of de voedingsindustrie het probleem alléén kan oplossen. Of dat dát de maatstaf voor het succes van dit programma is. We zeggen wél dat de industrie een oprechte poging moet doen om déél te zijn van de oplossing. En dat wij, door dat te doen, mede de kritiek kunnen smoren die wij te verduren krijgen. Wij hoeven het obesitasprobleem niet in ons eentje op te lossen om de kritiek te pareren. Maar wij moeten wel een oprechte poging doen om déél te zijn van de oplossing als we willen voorkomen dat we aan de schandpaal worden genageld”.

Wat er daarna gebeurde, is niet op schrift gesteld, maar volgens drie aanwezigen richtten, toen Mudd was uitgesproken, alle ogen zich op Stephen Sanger, het hoofd van General Mills, het bedrijf dat het meest te verliezen had.

Sanger had in het midden van de voorste rij gezeten, op een plaats die zijn positie in de pikorde symboliseerde. Nu stond hij, gespannen als een veer, op om iets tegen Michael Mudd te zeggen. Hij was zichtbaar ontdaan.

De schuld ligt bij de consument zelf

Om te beginnen herinnerde Sanger de groep eraan dat consumenten ‘grillig’ waren, net als hun pleitbezorgers in hun ivoren torens. Hun zorgen over de gezondheidsimplicaties van verpakte voedingsmiddelen kwamen en gingen. Nu eens maakten mensen zich zorgen over suiker, dan weer over vet. Maar doorgaans, zei hij, kochten ze waar ze van hielden, en ze hielden van datgene wat lekker smaakte.

“Praat me niet van voeding”, zei hij, het geluid van de doorsneeconsument vertolkend. “Heb het tegen mij over smaak, en als het ene spul beter smaakt, ga je dan niet uitsloven om te proberen ander spul te verkopen dat niet goed smaakt. Bovendien”, zei Sanger, “was de industrie er telkens weer heelhuids van afgekomen – de paniek over transvetten, bijvoorbeeld, of de roep om meer hele granen – door aanpassingen te maken. De industrie had deze stormen in feite niet alleen doorstaan, ze had ook verantwoordelijk gehandeld, tegenover het publiek én tegenover haar aandeelhouders. Nog meer doen, als reactie op de kritiek, zou de onaantastbaarheid van de recepten die zijn producten zo succesvol hadden gemaakt in gevaar brengen. General Mills zou geen stap terug doen”, zei Sanger. Hij zou zijn mensen juist aanmoedigen en hij drong er bij zijn collega’s op aan hetzelfde te doen. Toen ging hij zitten.

Niet iedereen in de bijeenkomst was het met Sanger eens. Maar uit zijn houding sprak zoveel kracht, ze was zo overtuigend en, in feite, zo troostrijk voor de andere industriëlen dat niemand zijn opvatting probeerde tegen te spreken. Sangers reactie betekende feitelijk het einde van de bijeenkomst’.

Het was het sein voor de managers om zich naar de veertigste verdieping te begeven om daar het diner te gebruiken. Behalve Kraft, wezen alle elf grote voedingsfabrikanten in de bijeenkomst het idee af collectief de samenstelling van hun producten aan te passen om de gevolgen ervan voor de volksgezondheid te beteugelen. Ze negeerden zelfs grotendeels Mudds verzoek om met het bestrijden van obesitas te beginnen door bij te dragen aan een bescheiden fonds van 15 miljoen dollar voor onderzoek en publieksvoorlichting.

“Ik geloof niet dat er ooit ook maar iets als een groepsinspanning uit voortgekomen is”, vertelt John Cady, de latere directeur van de National Food Processors Association, een van de twee beroepsverenigingen die bij het diner aanwezig waren geweest, later.

Wat je belooft moet je doen

In plaats daarvan doken de Amerikaanse levensmiddelenbedrijven het nieuwe millennium in met de boodschap dat er in het openbaar enkele stappen zouden worden gezet in de richting van betere voeding, vooral waar het aankwam op het verminderen van zout in hun producten. General Mills begon zelfs – acht jaar later, na zware publieke druk – de hoeveelheden suiker in graanproducten te verlagen en kondigde in 2009, aan dat het nog een halve theelepel suiker zou halen uit de ontbijtgranen waarmee het voor kinderen adverteerde, stappen die enkele gezondheidsfunctionarissen afdeden als te laat en teleurstellend klein. De realiteit was dat de CEO’s en hun bedrijven, nadat ze hadden besloten obesitas te negeren, achter de schermen gewoon verder gingen waar ze gebleven waren, terwijl ze, in sommige gevallen, zelfs meer zout, meer suiker en meer vet gebruikten om de concurrentie te overtroeven. Zelfs Kraft liet zijn initiatief om obesitas te bestrijden varen’

Verantwoording

‘Ik was vijf maanden bezig met het veldwerk en het onderzoek voor dit boek toen ik over de geheime ontmoeting tussen de CEO’s hoorde’, legt Moss uit. ‘Ik vond die in de allereerste plaats opmerkelijk vanwege de schuldbekentenis door ingewijden. Dit soort openhartigheid kom je bijna nooit tegen in grote bedrijven; het is zoiets als een stel maffiabazen dat samenkomt om spijt te betuigen dat ze koppen hebben laten rollen. Maar het had me ook verrast hoe vooruitziend de organisatoren van de bijeenkomst waren geweest. Tien jaar erna waren de zorgen over obesitas niet alleen niet voorbij, ze waren zelfs tot orkaankracht aangewakkerd: van Washington, waar legergeneraals publiekelijk getuigden dat achttienjarigen te dik werden om in het leger te kunnen, tot Los Angeles, waar artsen een toename van het aantal sterfgevallen in het kraambed meldden doordat het buitensporige lichaamsgewicht de chirurgische verrichtingen bij een keizersnede steeds meer hinderden.

Aan en tussen beide kusten waren er te veel te dikke mensen om nog te geloven dat ze het zich allemaal zelf hadden aangedaan, hetzij door onvoldoende wilskracht op te brengen, hetzij vanwege een ander persoonlijk gebrek. Vooral kinderen waren kwetsbaar geworden. Buitensporig gewicht bij kinderen ging van het tweevoudige van het percentage van 1980, toen de trend zichtbaar werd, naar het drievoudige. Diabetes nam ook toe, en niet alleen bij volwassenen.

Artsen signaleerden de vroege symptomen van deze slopende ziekte nu ook bij jonge kinderen. Zelfs jicht, een uitermate pijnlijke en zeldzame vorm van artritis die ooit de ‘rijkemansziekte’ was genoemd vanwege de associaties met vraatzucht, teisterde nu acht miljoen Amerikanen.

In enkele opzichten gingen de functionarissen van Pillsbury en Kraft die de CEO-bijeenkomst hadden georganiseerd nog verder dan ik, meer dan een decennium later, bereid was te gaan, met het vaststellen van de effecten van hun werk, met name door over kanker te spreken. De voedseltechnologie is zo berucht weekhartig dat het wijten van ook maar een fractie van onze kanker aan bewerkt voedsel een sprong vereist die ik niet gemakkelijk maak. Levensmiddelenonderzoek kent niet de strengheid van de dubbelblind bepaalde, gerandomiseerde controlegroepen die de norm zijn bij farmaceutische bedrijven, en het is bijzonder hachelijk een bepaald voedingsmiddel de schuld te geven van onze gezondheidsproblemen. En toch deden ze het. Ze brachten hun eigen producten in verband met een aanmerkelijk deel van de nationale gezondheidsproblemen, van diabetes tot hart- en vaatziekten en kanker. Hun gebrek aan terughoudendheid riep een prikkelende vraag op: als industriebonzen bereid waren om zo snel, zo ver te gaan in het accepteren van verantwoordelijkheid, wat wisten ze dan nog meer dat ze niet publiekelijk zeiden?’

Doelbewust en berekenend

‘De vertrouwelijke rapporten die mij tijdens het schrijven van dit boek bereikten, laten haarscherp zien hoe doelbewust en berekenend dit in zijn werk gaat. Voor het maken van nieuwe frisdrank die gegarandeerd de trek aanwakkert, is de hoge wiskunde nodig van regressieanalyse en ingewikkelde grafieken om in kaart te brengen wat ingewijden in de industrie het blisspoint (‘verrukkingspunt’) noemen: de precieze hoeveelheid suiker of vet of zout waarvan de consument in de wolken raakt.

Wetenschappers bij Nestlé zijn momenteel aan het prutsen aan de verdeling en vorm van vetbolletjes om hun absorptiesnelheid en, zoals het in de industrie heet, hun ‘mondgevoel’ te beïnvloeden. Bij Cargill, ’s werelds grootste zoutleverancier, zijn wetenschappers de natuurlijke vorm van zout aan het veranderen door het te verpulveren tot een fijn poeder dat de smaakpapillen sneller en harder raakt, waardoor de ‘smaakexplosie’ ervan wordt verbeterd. Ook suiker wordt op ontelbare manieren veranderd. Het zoetste bestanddeel van gewone suiker, fructose, is gekristalliseerd in een additief dat de aantrekkelijkheid van voedingsmiddelen verhoogt. Wetenschappers hebben ook stimulerende middelen ontworpen die de zoetheid van suiker tot tweehonderdmaal zijn natuurlijke kracht vergroten’.

Marketing en andere tools

Hoe krachtig ze ook zijn, zout, suiker en vet vormen slechts een deel van de blauwdruk van de industrie om de eetgewoonten van mensen te bepalen en te verpesten; naast tal van andere toevoegingen aan ons dagelijks eten – duizenden e-nummers, antibiotica, hormonen, om er een paar te noemen -.is marketing, zoals we al eerder constateerden, minstens zo belangrijk. ‘Het marketingfacet van bewerkte voedingsmiddelen, zo werd duidelijk uit het onderzoek voor dit boek, is ook het aspect dat de grip van de industrie op federale toezichthouders het duidelijkst laat zien’, benadrukt Mudd. ‘Ambtenaren schermen niet alleen bedrijfsrapporten af voor het publieke oog. De grootste waakhonden van de regering laten ook hun tanden niet zien als de industrie te ver gaat bij het promoten van suikerhoudende, calorierijke kost, niet alleen op tv, maar ook in sociale media die nu door de voedselindustrie worden benut om kinderen te bereiken.

Bovendien is de regering zo dicht tegen de voedselfabrikanten aan geschurkt dat sommige van de grootste coups van de industrie niet mogelijk zouden zijn geweest zonder overheidshulp.

Toen consumenten hun gezondheid probeerden te verbeteren door over te stappen op magere melk, bedacht het Congres een manier voor de machtige zuivelindustrie om al dat ongewenste, overtollige vet in stilte om te buigen naar een enorme kaasafzet – geen kaas die je als delicatesse voor of na de hoofdmaaltijd eet, maar kaas die ongemerkt in ons voedsel terechtkomt als een aantrekkelijk, maar overbodig extra ingrediënt’.

 

 

Met tal van tips, informatie en een super simpel in je leven in te passen 7-stappen plan geeft dit boek je handvatten om de gezondheid van je kind te beschermen en te waarborgen. Je zult er een fitter, slimmer, alerter, slanker, gezonder en vooral levendiger kind voor terug krijgen.

Niet te verteren gaat over het verschil tussen natuurlijke en onnatuurlijke voeding. De afgelopen miljoen jaar aten we als mens louter natuurlijk: fruit, groente, vlees, vis, noten, zaden en water. Al deze producten waren gezond en onbewerkt.

Pas de laatste dertig, veertig jaar eten we voor het grootste deel onnatuurlijk producten, producten met door de mens in een laboratorium in elkaar geknutselde ingrediënten en andere additieven zoals geraffineerde suiker, e-nummers, antibiotica, hormonen, (zware) metalen en transvetten.
Deze stoffen worden door ons lichaam niet herkend. Het gevolg is dat onze kinderen steeds dikker en steeds zieker worden: bijna een kwart is te dik, 1 op de 5 is langdurig ziek, 5% heeft gedrags- of leerstoornissen, ruim 25% lijdt aan moeheid en nog eens 5% is hyperactief of aandachtgestoord. Bovendien is kanker doodsoorzaak nummer 1.

Het goede nieuws is echter dat we aan de vooravond staan van een gezondheidsrevolutie die zijn weerga niet kent. Steeds meer mensen hebben door welk een vreselijk spelletje de (voedings- en farmaceutische)industrie met ons speelt en gaan op zoek naar echt gezonde alternatieven. Die zijn sinds een paar jaar gelukkig ruimschoots voor handen, niet alleen voor volwassenen maar ook voor kinderen.

25
is te dik
5
heeft gedrags- of leerstoornissen
25
last van moeheid
5
hyperactief
20
langdurig ziek

"Ondanks onze drukke levens zouden we allemaal even de tijd moeten nemen dit boek te lezen. Het zal je geheid doen motiveren om "het roer om te gooien" en niet langer de ogen te sluiten voor onze ongezonde levensstijl. Ik had er namelijk geen idee van dat het zo erg was. Dankzij de zeven simpele stappen weet ik ten minste dat mijn kinderen en wijzelf écht gezond eten'."

− Kim Lian

"Dit boek heeft mijn ogen geopend. Elke ouder zou dat in de boekenkast moeten hebben staan"

− Tygo Gernandt

""Wij zijn ook bezig met gezonder eten en het is best lastig af en toe. Je krijgt continue voedsel aangeboden dat makkelijk en snel klaar is, maar niet per se voedzaam. Gemak gaat tegenwoordig boven gezond.
Zeker voor de kids is dat geen goede start, dus hoe meer awareness des te beter!""

− Charly Luske

"Een noodzakelijk boek. Voor wie de ogen niet wil sluiten, zijn eigen gemakzucht te lijf wil gaan, zijn horizon wil verbreden en toch goed en lekker wil eten! Bij ons thuis krijgt het een plek in de keuken, tussen goede kookboeken. Als een vriendelijke waakhond. Dit is een noodzakelijk boek."

− Stef Bos

"Ik hoop dat ik en alle andere mensen die je boek zullen lezen, gezond eten - net als jij- , als een uitdaging zullen gaan zien. Een avontuur dat we met zijn allen aangaan. Verplicht je ogen openen en de waarheid onder ogen zien vergt moed en dat wens ik iedereen toe! Daarom raad ik mensen zeker aan dit boek te lezen, al is het maar, omdat hier de feiten (die ik inmiddels wel wist) over ongezonde voeding en de achtergronden die ik vermoedde duidelijk beschreven zijn."

− Paula Udondek
MANIFEST

Dit manifest is een waarschuwing voor ouders die niets liever willen dan dat hun kind gezond is!

  • De gezamelijk reguliere voedingsindustrie dringt ons producten op vol lichaamsvreemde grondstoffen en andere ingrediënten die ertoe leiden dat we massaal verkouden, te dik of ernstig ziek worden. Deze zogenaamde voeding wordt bij elkaar gehouden door scheppen vol geraffineerde suiker die ons lichaam niet herkent als voeding;
  • Aan en in de groente en fruit die we in de supermarket kopen, kleven 25 tot 30 verschillende pesticiden.
  • Het vlees van koeien, kippen, varkens, kalveren en lammeren bestaat vooral uit water 
en stoffen als antibiotica, hormonen, zware metalen en een scala aan E-nummers.
  • Snacks zoals kipnuggets die je bij Mc Donalds koopt, bevatten wel plastic en haar, maar geen kip, en haar patat is zo volgepropt met scheikundige producten dat het net als plastic na vier 
jaar buiten de koelkast nog steeds dezelfde samenstelling heeft en gewoon gegeten kan worden.
  • Het grond water is zodanig vervuild met medicijnresten en zware metalen dat onze waterzuiveringsinstallaties het niet meer aan kunnen, zodat wij het binnen krijgen als we water, thee, limonade of koffie drinken. Bovendien worden dieren die het drinken er ziek van, waardoor ook wij ziek worden als we hun vlees eten of hun melk drinken.
  • Dieren zitten opgesloten in veel te kleine ruimtes, onder erbarmelijke omstandigheden, zonder daglicht en gezonde voeding. Ze worden in snel tempo groot gebracht, zodat hun toch al erbarmelijke leven doorgaans al na een jaar vaak op gruwelijke wijze eindigt.
  • Overmatig gebruik van kunstmest, bestrijdingsmiddelen, monoculturen en mestinjecties maken onze aarde onvruchtbaar, waardoor onze voeding nog nauwelijks of geen voedingsstoffen bevat, zodat ons immuunsysteem verzwakt raakt en we eerder ziek worden en langzaam maar zeker sterven aan hart- en vaatziektes en kanker.
  • Het vergiftigen van de lucht die we inademen, heeft ongeveer hetzelfde effect. 
Ook daar is de voedingsindustrie voor een deel voor verantwoordelijk.

Gebruik #nietteverteren op Facebook, Instagram en Twitter om ons te steunen!

Recente berichten / Alle berichten

Hoe ver reikt de arm van de industrie?

| Uncategorized | No Comments

In mijn blogs komt minimaal een vleugje informatie langs dat aangeeft hoe we met z’n allen besodemieterd worden; door de voedingsindustrie, de farmaceutische industrie, de overheid. Maar ook door zogenaamde onafhankelijke partijen als KWF, Obesitas stichting, etc. Maar daar houdt de macht van het grote geld niet op. Onlangs kreeg…

Je leven lang medicatie bij Jicht. Terecht of onterecht?

| Uncategorized | No Comments

Steeds meer mensen krijgen Jicht, een pijnlijke ontsteking in een gewricht, meestal de grote teen of voet. De oorzaak van jicht is een te hoge urinezuurspiegel. Het aantal patiënten is de laatste jaren fors is toegenomen. Hoe komt dat? En wat kunnen we er aan doen? Wat is de oorzaak…

Luback van het padje af

| Uncategorized | No Comments

De Martijn Katan van de VPRO, de nieuwe zelf benoemde ambassadeur van de faraceutische industrie: Arjan Lubach! Heb je gisteren zijn programma gezien. Wat een aanfluiting. Het ging er over dat de alternatieve geneeswijzen, volgens hem ten onrechte, werden vergoed door de ziektekostenverzekeringen. Ten onrechte, omdat het niet wetenschappelijk bewezen…

Glucose-fructosestroop of -siroop

10 juli 2016

Een gezond kind in 7 stappen? Beter en slimmer eten. Boek bestellen